IV SA/Wa 2230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 17.06. 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2230/15 w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2230/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę K. B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 18 maja 2016 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która została sporządzona przez stronę osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącą osobiście nie spełnia powyższego wymogu, zatem należy ją ocenić jako niedopuszczalną. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1513/12, Lex nr 1270090; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, Lex nr 1443387). Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.