IV SA/Wa 2231/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Aneta Opychał, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2007 r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, 2. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego R. L. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Główny Inspektor Sanitarny umorzył postępowanie odwoławcze z zażalenia R.L. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] kwietnia 2006 r. o uzgodnieniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej w C. W uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazano, że inwestycja polegająca na przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej w C. nie jest zaliczona do przedsięwzięć, które z mocy prawa uzgadniane są z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2006 r., M.L. zarzucił uniknięcie przez organ drugiej instancji merytorycznego rozpatrzenia zażalenia i błędną interpretację przepisów prawa przy umorzeniu postępowania. Zdaniem skarżącego, przedmiotowa inwestycja wymaga uzgodnienia z organami inspekcji sanitarnej, co wynika z przepisów powołanych w skardze aktów prawnych. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi, powołując motywy uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w jej treści. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to obowiązek Sądu wzięcia z urzędu pod uwagę stwierdzonych naruszeń prawa, które nie zostały podniesione w skardze, zwłaszcza gdy ich charakter skutkuje nieważnością zaskarżonego rozstrzygnięcia. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, ponieważ zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2006 r., wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 138 §1 pkt 3 w zw. z art. 144 kpa, co skutkuje jego nieważnością w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 w zw. z art. 126 kpa. Zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2006 r., wydane zostało na podstawie art. 138 §1 pkt 3 w zw. z art. 144 kpa, według których, organ odwoławczy wydaje postanowienie w którym umarza postępowanie zażaleniowe. Umorzenie postępowania administracyjnego, w tym postępowania zażaleniowego, stosownie do art. 105 §1 kpa, może nastąpić tylko wtedy, gdy stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Przyczyną umorzenia postępowania zażaleniowego może być w szczególności wycofanie zażalenia, złożenie zażalenia 1 Sygn. akt IV SA/Wa 2231/06 przez osobę nie mającą przymiotu strony w postępowaniu, jak również brak rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, wobec którego złożono zażalenie. W rozpatrywanej sprawie, organ drugiej instancji nie stwierdził zaistnienia powołanych przyczyn, a mimo to umorzył postępowania zażaleniowe, wskazując na brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania uzgodnieniowego przez organy inspekcji sanitarnej. Podane w zaskarżonym postanowieniu przyczyny umorzenia postępowania zażaleniowego nie stanowią jednak o jego bezprzedmiotowości, lecz co najwyżej o bezprzedmiotowości całego postępowania uzgodnieniowego. Uznanie postępowania uzgodnieniowego za pozbawione podstaw prawnych, nie może bowiem skutkować pozbawieniem strony skarżącej prawa do rozpatrzenia jej zażalenia, lecz winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w orzeczeniu organu drugiej instancji wobec całego postępowania uzgodnieniowego. Tymczasem, Główny Inspektor Sanitarny pozostawił w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji, mimo dokonanej oceny o braku podstaw prawnych do jego wydania. Takie rozstrzygnięcie nie znajduje podstaw w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpatrując zażalenie, organ orzekający zobowiązany jest w pierwszej kolejności dokonać oceny dopuszczalności zażalenia pod względem formalnym, tj. ustalić, czy zażalenie złożyła osoba mająca przymiot strony oraz czy zostało złożone w ustawowym terminie. Główny Inspektor Sanitarny nie dokonał takiej oceny. Rozstrzygnął zaś sprawę ze wskazaniem na przyczyny wymierzone wobec orzeczenia organu pierwszej instancji, nie uchylając go jednak, lecz uznając zażalenie za bezprzedmiotowe. Organ drugiej instancji dokonał zatem merytorycznej oceny rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, zamiast jednak orzec wobec tego rozstrzygnięcia, umorzył postępowanie zażaleniowe. Umorzenie postępowania zażaleniowego, uniemożliwia jednak dokonywanie oceny prawnej rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, skoro skutkiem umorzenia jest odmowa merytorycznego rozpatrzenia zażalenia. Umorzenie postępowania zażaleniowego w rozpatrywanej sprawie, bez wskazania przyczyn do uznania go za bezprzedmiotowe, przy jednoczesnym dokonaniu przez organ drugiej instancji oceny prawnej orzeczenia pierwszoinstancyjnego, stanowi rażące naruszenie art. 138 §1 pkt 3 kpa, przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ orzekający uwzględni wskazania zawarte w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.