IV SA/Wa 2236/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2005r. w przedmiocie uznania się przez organ niewłaściwym do rozpoznania wniosku i zwrotu wniosku postanawia: - odrzucić skargę. Skarżąca B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2005r., którym organ administracji uznał się niewłaściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 30 sierpnia 2004r. o odszkodowanie przez "wyrównanie różnicy w wysokości emerytury, wyliczonej przed i po dostarczeniu druku RP7 do ZUS" i zdecydował o zwrocie przedmiotowego wniosku skarżącej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, iż sprawa ma charakter cywilno-prawny i właściwym do jej rozpoznania jest niezawisły sąd, a nie organ administracji. Z tego też względu, na podstawie art. 66 § 3 Kpa, organ postanowił zwrócić wniosek wnioskodawczyni. Jednocześnie organ pouczył stronę o możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała toku instancji. W myśl postanowień art. 127 § 3 w związku z art. 66 § 3 i art.144 Kpa, od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia - stosownie do treści § 2 cytowanego wyżej artykułu - należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po wydaniu postanowienia z dnia [...] września 2005r. jako rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, skarżąca była uprawniona do złożenia do Ministra Sprawiedliwości wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie 127 § 3 Kpa. Zatem wobec nie wyczerpania wszystkich środków odwoławczych, jakie przysługiwały stronie w sprawie, skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2005r. należało uznać za niedopuszczalna i jako taką odrzucić. Jednocześnie Sąd wskazuje, że niniejsze rozstrzygnięcie nie pozbawia skarżącej możliwości podjęcia kolejnych czynności zmierzających do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Zgodnie bowiem z treścią art. 112 w związku z art. 126 Kpa błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa zaskarżenia aktu nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżąca może zatem w terminie określonym w art. 141 § 2 Kpa, to jest siedmiu dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia, wnieść do Ministra Sprawiedliwości wniosek o ponowne rozpoznania sprawy na podstawie art. 127 § 3 Kpa. Wskazać tu również należy, że zaskarżeniu do sądu podlegać mogłoby postanowienie wydane na skutek rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.