IV SA/Wa 2237/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-26
Skład orzekający: Karolina Kisielewicz – Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna skarżącego, polegająca na utrzymywaniu się z pomocy socjalnej, stanowi podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jego trudna sytuacja materialna, polegająca na utrzymywaniu się z pomocy socjalnej, która ma ustać, stanowi pozytywną przesłankę do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący N. R. złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców odmawiającą nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z pomocy socjalnej w wysokości 750 zł miesięcznie, która ma ustać po dwóch miesiącach od doręczenia decyzji ostatecznej.Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić radcę prawnego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi N. R. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu.
Skarżący N. R. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
We wniosku (PPF) oświadczył, że utrzymuje się z pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego (750 zł. miesięcznie) na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP. Pomoc socjalna ustanie jednak we wrześniu br. (po dwóch miesiącach od daty doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy skarżącemu).
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako P.p.s.a., ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
N. R. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinien więc wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności referendarz stwierdził, że sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło