IV SA/Wa 224/05

Dnia 30 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi Prezydenta Miasta B. na decyzję Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] marca 1996r roku, znak Dz. [...] w przedmiocie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa "[...] – Z. W. w B.", postanawia : - odrzucić skargę W dniu 15 kwietnia 1996r. Prezydent Miasta B. wniósł skargę na decyzje Ministra Przemyślu i Handlu z dnia [...] marca 1996r roku, znak Dz. [...] w przedmiocie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa "[...] –Z.W. w B.", żądając jej uchylenia. Skarżący zarzuca, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego poprzez przyjęcie, iż nie istniały przesłanki do ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem .[...], Z. W. w B.", oraz z naruszeniem art. 7 k.p.a przez niewyjaśnienie, czy istnieje obecnie nieruchomość tożsama z przejętą przez Skarb Państwa, co ma istotne znaczenie w ocenie skarżącego dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Przemyślu i Handlu wniósł o oddalenie skargi. Rozpoznając niniejszą sprawę należy wskazać, iż zgodnie z art. 97 § I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Od decyzji wydanej przez naczelny organ w I instancji, nie służy wprawdzie odwołanie, ale zgodnie z art. 127 § 3 strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może wystąpić do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Wyczerpanie środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi warunkuje dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja naczelnego organu administracji publicznej- Ministra Przemysłu i Handlu, która wydana została w postępowaniu jednoinstancyjnym . Skarga na tą decyzję wniesiona została 15 kwietnia 1996r., pod rządami obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn.zm). Art. 34 ust. 1 tej ustawy stanowił, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zatem skarga ta, zgodnie z obowiązującą zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 kpa), mogła być wniesiona do sądu po uprzednim wystąpieniu do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa. Takie stanowisko prezentowane było w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego patrz-Uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 9 grudnia 1996r. nr sp. OPS 4/96 (ONSA 1997 r. nr 2. poz.44). Skarżący przed wniesieniem skargi na decyzję Ministra Przemyślu i Handlu z dnia [...] marca 1996r roku, znak Dz. [...], winien więc był wyczerpać tryb odwoławczy przewidziany w art. 127 § 3 kpa. Wobec niewyczerpania przez skarżącego przed wniesieniem skargi ww trybu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Na marginesie należy wskazać, iż zaskarżona decyzja zawiera błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do sadu, co jednak stosownie do treści art. 112 kpa- nie może szkodzić interesom skarżącego, który zastosował się do tego pouczenia. Sytuacja taka uzasadnia bowiem żądanie skarżącego o przywrócenia terminu (zgodnie z art. 58 § 1 kpa i następne), do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa.