IV SA/Wa 2253/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. I. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać adwokat M. I. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2013 r. ustanowiono dla T. B. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat M. I. Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2253/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. B. na powołaną wyżej decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Jednocześnie Sąd przyznał adwokat M. I. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnik T. B.złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 marca 2014 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, wyrokiem z dnia 24 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 1629/14 oddalił skargę kasacyjną. Adwokat M. I. w piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. ponowiła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powtórnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani e w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokat powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadziła ona sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.