IV SA/Wa 2256/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. G. na działanie Prezydenta Miasta W. postanawia: 1) zwolnić T. G. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. G. adwokata. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 2256/12 (doręczonym w dniu 4 stycznia 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, jako niedopuszczalną, skargę T. G. na działanie Prezydenta Miasta W. W dniu 4 lutego 2013 r. T. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na obecnym etapie postępowania koszty postępowania, jakie może ewentualnie ponieść strona skarżąca ograniczają się do wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł.) oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od orzeczenia sądu pierwszej instancji. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z informacji znanych referendarzowi z urzędu (np. sprawy IV SA/Wa 1355/12, IV SA/Wa 1356/12) wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Od dnia 27 lipca 2004 r. zarejestrowany w Urzędzie Pracy W. jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Skarżący utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych, które pozwala mu uzyskać ok. 150 zł. miesięcznie. Mieszka w lokalu socjalnym z mieszkaniowego zasobu gminy o powierzchni 15,98 m2, na którego utrzymanie otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 102, 89 zł. miesięcznie (decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r.). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należało stwierdzić, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) przekracza finansowe możliwości T. G. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji życiowej. Dochód którym dysponuje nie tylko nie pozwala mu na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru, ale nie wystarcza nawet na pokrycie kosztów bieżącego, niezbędnego utrzymania skarżącego. Świadczy o tym m.in. okoliczność, że na pokrycie części wydatków skarżący otrzymuje od miasta dodatek mieszkaniowy, przyznawany osobom które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z zajmowanym mieszkaniem na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), w oparciu o ocenę rzeczywistych dochodów osób ubiegających się o tę pomoc. Z tych względów uznano, że T. G. spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.