IV SA/Wa 2256/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-26

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz-Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (NSA) w przedmiocie skargi kasacyjnej, gdy pełnomocnik nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu w postępowaniu przed NSA w przedmiocie skargi kasacyjnej, gdy pełnomocnik nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji, powinno być ustalone w wysokości 75% stawki minimalnej określonej dla pierwszej instancji, powiększone o podatek VAT. Stawka ta nie może być niższa niż 120 zł.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na działanie Prezydenta W. Następnie przyznano T. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którym został M. P. Adwokat M. P. złożył skargę kasacyjną od postanowienia WSA wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu i wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego. WSA przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Adwokat M. P. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. P. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 180 zł oraz kwotę 41,40 zł tytułem podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi T. G. na działanie Prezydenta W. postanawia: - przyznać adw. M. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r. odrzucił skargę T. G. na działanie Prezydenta W. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2013 r. w niniejszej sprawie przyznano T. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. P. W dniu 10 kwietnia 2013 r. (data prezentaty) wyznaczony z urzędu pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze zawarł wniosek o zasadzenie kosztów zastępstwa adwokackiego, które nie zostały uiszczone przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. przywrócił T. G. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 12 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 1431/13 oddalił skargę kasacyjną. Stwierdzono, co następuje: Wniosek adw. M. P. jest uzasadniony. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło