IV SA/Wa 2257/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2013 r. o odmowie przyznania B. S. uprawniania do świadczenia pieniężnego. Decyzję doręczono skarżącej w dniu 15 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach postępowania administracyjnego). B. S. w piśmie z dnia 20 października 2014 r., wniesionym do Sądu za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, zakwestionowała rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające jej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Zwróciła się o rozpoznanie jej sprawy przez Sąd. Rzeczone pismo zostało wniesione drogą pocztową. Nadano je 20 października 2014 r. w urzędzie pocztowym w N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wskazano, B. S. wniosła do Sądu pismo z dnia 20 października 2014 r. za pośrednictwem organu administracji, który wydał ostateczną decyzję w przedmiocie odmowy przyznania jej prawa do świadczenia pieniężnego. Strona zakwestionowała negatywne dla niej rozstrzygnięcie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych i wyraziła oczekiwanie, że Sąd rozpozna jej sprawę. W tej sytuacji - mając na uwadze, że pismo strony powinno być rozpoznane zgodnie z jej intencją, a charakter pisma powinien być ustalony w pierwszej kolejności na podstawie jego treści - przedmiotowe pismo z dnia 20 października 2014 r. należało potraktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania B. S. uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Mając powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wskazano powyżej, doręczenie skarżącej zaskarżonej decyzji nastąpiło 15 listopada 2013 r. Trzydziesty dzień od dnia doręczenia upłynął więc 15 grudnia 2013 r. - w niedzielę. Ponieważ stosownie do treści art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, to ostatnim dniem, w którym B. S. mogła skutecznie wnieść skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2013 r. był poniedziałek - 16 grudnia 2013 r. Jak podano, przesyłka pocztowa zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 20 października 2014 r. W świetle art. 83 § 3 ppsa ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi do Sądu. Zestawienie ustalonych powyżej dat: doręczenia stronie decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2013 r. oraz wniesienia przez nią skargi na tę decyzję jednoznacznie wskazuje, że skargę wniesiono po upływie terminu. Należy nadmienić, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.