IV SA/Wa 2262/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 r. H. M. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy i odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego zarządzeniem z dnia 25 września 2012 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, którego druk załączono do wezwania, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania oraz pouczeniem o obowiązku zawiadamiania Sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, a w razie zaniedbania tego obowiązku pisma pozostawiane będą w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2012 r. Wobec upływu zakreślonego terminu i niewykonania zarządzenia, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 października 2012 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia o pozostawienia wniosku bez rozpoznania przesłany został w dniu 23 października 2012 r. skarżącemu na adres wskazany w skardze: Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców ul. [...], [...] B. Jednakże przesyłki tej skarżący nie odebrał. Z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej wynika, że przesyłki nie doręczono z powodu nieprzebywania cudzoziemca w Ośrodku. Z pisma Urzędu do Spraw Cudzoziemców Departamentu Pomocy Socjalnej z dnia 26 listopada 2012 r. wynika, że skarżący w okresie od 04.10.2012 r. do 20.10.2012 r. przebywał w pogotowiu opiekuńczym nr [...], jednakże został skreślony z listy mieszkańców z powodu samowolnego opuszczenia placówki i aktualne jego miejsce pobytu nie jest znane. Wobec powyższego zwróconą przesyłkę sądową z dnia 23 października 2012 r. Sąd zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. pozostawił w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na podstawie art. 70 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Następnie zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300,-zł, pozostawiając to wezwanie w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, stosownie do treści art. 70 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.