IV SA/Wa 2264/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. G. na decyzję ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia zwolnić T. G. od kosztów sądowych T. G. (dalej: "skarżąca") po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 590 zł, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżąca mieszka sama. Jest osobą schorowaną. Posiada dom o pow. [...] m2 "w remoncie" na działce o pow. [...] m2. Źródło jej utrzymania stanowi świadczenie rentowe w wysokości 967,80 zł. Wymieniła następujące wydatki: utrzymanie mieszkania – 300-400 zł, podatek od nieruchomości 630 zł (rocznie), ubezpieczenia - 1000 zł (rocznie), koszty leczenia i rehabilitacji – 3000 (rocznie), opał na zimę – 1000 zł (rocznie), koszty ogólne utrzymania ok. 3000 zł (rocznie). Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z kont bankowych oraz złożenia oświadczenia, czy zostało jej wypłacone odszkodowanie w wysokości 11.845,12 zł. Skarżąca w piśmie z dnia 27 marca 2017 r. oświadczyła, że kwotę 11.845,12 zł przyznaną jej tytułem odszkodowania otrzymała w dniu 12 lipca 2016 r. Do pisma dołączyła wyciąg z konta bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy (saldo początkowe: - 1.980,35 zł", saldo końcowe: -111,89 zł"). Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji czy nadal dysponuje środkami pieniężnymi pochodzącymi z wypłaconego jej odszkodowania - jeżeli nie, kiedy i na co zostały wydatkowane. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 23 maja 2017 r. oświadczyła, że nie dysponuje już środkami pieniężnymi pochodzącymi z przyznanego jej odszkodowania. Oświadczyła, że zostały one przeznaczone na remont domu, w którym mieszka oraz zakup opału na sezon grzewczy 2016/2017. Podała, że środki te wydatkowała sukcesywnie w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżąca jest osobą starszą, schorowaną. Uzyskuje dochody z tytułu renty w wysokości ok. 1000 zł miesięcznie. Według jej oświadczenia wydatki na utrzymanie mieszkania i media wynoszą ok. 300 – 400 zł miesięcznie. W tej sytuacji na pozostałe utrzymanie (w tym wyżywienie oraz inne niezbędne wydatki tj. jak lekarstwa, środki czystości itp.) pozostaje jej kwota ok. 600 – 700 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że wypłacona jej w lipcu 2016 r. kwota 11.845,12 zł została przeznaczona na remont mieszkania oraz zakup opału na zimę. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 590 zł, mogłoby ją narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.