IV SA/Wa 2267/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. skarżący M. M. został zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. wyroku oddalającego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. skarżący zwrócił się ponownie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, tym razem rozszerzając swój wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (adwokata/radcy prawnego). Jak wynika z oświadczenia zawartego w nadesłanym formularzu wniosku skarżący nadal przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową skarżącego należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca przebywa aktualnie w zakładzie karnym. Przebywając w placówce penitencjarnej nie ponosi wprawdzie kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem ale również, jak wynika z nadesłanego formularza wniosku, nie uzyskuje żadnych dochodów, z których mógłby poczynić oszczędności i pokryć koszty zastępstwa procesowego. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jednocześnie należy podkreślić, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia z całości kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Powyższe oznacza, iż skarżący został zwolniony od obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych w sprawie dotyczącej niniejszej skargi, do momentu prawomocnego zakończenia sprawy, a zatem również kosztów wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Dlatego też bezprzedmiotowym było orzekanie o ponownym przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.