IV SA/Wa 2267/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: 1) zwolnić M. M. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla M. M. radcę prawnego. M. M. (dalej "skarżąca") zwrócił sią do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca podniosła, że nie posiada żadnego majątku. Jedyne źródło dochodu stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 880,45 zł. Skarżąca oświadczyła, że po odliczeniu kwoty renty planistyczne otrzymuje "na rękę" kwotę 537,10 zł. Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą: a) do nadesłania wyciągów z wszelkich posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, ewentualnie do złożenia oświadczenia o nieposiadaniu rachunków bankowych, b) do nadesłania dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanego dochodu (świadczenia emerytalnego), c) do wskazania wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne (przeciętnie w miesiącu), d) złożenia oświadczenia, jaki skarżąca ma tytuł prawny do mieszkania, w którym aktualnie przebywa (np. czy wynajmuje lokal) oraz, czy i ewentualnie jakie koszty ponosi miesięcznie z tego tytułu; w przypadku wynajmowania mieszkania, należy przedstawić kopię umowy najmu, e) do złożenia oświadczenia czy nadal dysponuje środkami finansowymi pochodzącymi ze sprzedaży nieruchomości – działki nr [...] położonej w J. przy ul. [...], [...] w obrębie [...] – jeżeli nie – do złożenia oświadczenia (udokumentowania) na co i kiedy przeznaczyła te środki pieniężne (w wysokości 215 000 zł), f) czy nadal jest właścicielką działek: [...], [...], [...] w J., obręb [...] - jeżeli nie – należy udokumentować kiedy doszło do zbycia tych nieruchomości – oraz na co i kiedy zostały przeznaczone środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży tych nieruchomości (w przypadku odpłatnego zbycia tych nieruchomości należy wskazać cenę za jaką zostały sprzedane). Skarżąca wezwanie do uzupełnienia wniosku odebrała w dniu 5 grudnia 2015 r. W piśmie z dnia 11 grudnia 2015 r. skarżąca oświadczyła, że: - nie posiada żadnych rachunków bankowych, - o zaświadczenie potwierdzające wysokość dochodów wystąpiła do ZUS i ma je otrzymać w ciągu 14 dni, - 537 zł nie wystarcza na zaspokojenie nawet najbardziej podstawowych potrzeb życiowych, - mieszkanie, w którym skarżąca aktualnie przebywa należy do jej przyjaciółki; utrzymanie i wyżywienie ma zapewnione w jej domu; skarżąca jest w trakcie chemioterapii i potrzebuje stałej opieki, - działki nr [...] i [...] stanowiły współwłasność z byłym mężem skarżącej, działki zostały zbyte; zgodnie z postanowieniem Sądu połowę pieniędzy ze sprzedaży działek skarżąca musiała zwrócić byłemu mężowi. Pozostałą część skarżąca przeznaczyła na zwrot długów oraz utrzymanie siebie i dwójki dzieci. Skarżąca oświadczyła, że obecnie nie dysponuje żadnymi środkami pieniężnymi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącą sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło dochodu skarżącego stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 880,45 zł brutto (537,10 netto), która jest w całości przeznaczona na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej. Skarżąca nie posiada majątku, korzysta z pomocy przyjaciółki. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jej możliwości finansowe. Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.