IV SA/Wa 2275/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. L. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skarg B. K., J. S. i A. K. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić A. K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. (k. 196-197) pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. L. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym ze skarg na wymienione w sentencji postanowienie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy do doręczeń w Polsce - B. K. (pełnomocnictwo - k. 56) w dniu 18 lipca 2008 r. (zwrotne poświadczenie odbioru - k. 149). Zażalenie na przedmiotowe zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 164-166) nadane zostało w urzędzie pocztowym w R. w dniu 31 lipca 2008 r. (koperta - k. 167), przy czym brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wnioskodawca podniósł, iż na stałe mieszka w R. i nie ma możliwości nadania zażalenia w polskim urzędzie pocztowym ani w polskim urzędzie konsularnym z uwagi na dużą odległość do jego siedziby i brak możliwości uzyskania dnia wolnego od pracy. Zdaniem wnioskodawcy w kontekście art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", stanowiącego, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, przytoczone wyżej okoliczności stawiają go w gorszej sytuacji co do możliwości zachowania terminu niż obywateli polskich zamieszkałych w Polsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 p. p. s. a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 § 2 p. p. s. a. stanowi natomiast, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na wstępie należy stwierdzić, że A. K. nie wniósł zażalenia w terminie. Zaskarżone zarządzenie zostało mu doręczone za pośrednictwem jego pełnomocnika do doręczeń w Polsce B. K. w dniu 18 lipca 2008 r. (k. 149), a więc przewidziany przez art. 194 § 2 p. p. s. a. w związku z art. 198 p. p. s. a. siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 25 lipca 2008 r. Zażalenie wnioskodawca nadał w urzędzie pocztowym w R. w dniu 31 lipca 2008 r. - już z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W związku z tym Sąd zbadał, czy spełnione są przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (wniesieniu zażalenia). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB 78/05). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uchybienie terminu może być stronie poczytane jako zawinione, gdy strona chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła jej z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. Fakt zamieszkiwania na stałe poza granicami Polski nie jest sam w sobie okolicznością, która wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Zauważyć należy również, iż fakt ten nie miał wpływu na uchybienie terminu, jako że wnioskodawca nadał zażalenie w urzędzie pocztowym w R. już z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia (doręczenie w dniu 18 lipca 2008 r., upływ terminu w dniu 25 lipca 2008 r., nadanie na poczcie w R. w dniu 31 lipca 2008 r.). Jednocześnie wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W przypadku pism wniesionych za pośrednictwem zagranicznego urzędu pocztowego przyjmuje się, że jest ono wniesione do sądu w dniu wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. W niniejszej sprawie brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. Niemniej jednak nie ma to znaczenia w sprawie, skoro pewne jest, że zażalenie zostało nadane za granicą już po upływie terminu do jego wniesienia, a wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Biorąc pod uwagę, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a. w związku z art. 87 § 2 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd zaznacza, że zarządzenie Przewodniczącego - sędziego WSA Jakuba Linkowskiego z dnia 10 lipca 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. L. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zostało zaskarżone również przez B. K., który uczynił to w terminie i po uiszczeniu wpisu od zażalenia zostanie ono rozpoznane przez Sąd.