IV SA/Wa 2278/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi B. M. i W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kopii decyzji o przeniesieniu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - I. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] (dalej "decyzja o warunkach zabudowy") Prezydent. W. (dalej "Prezydent") ustalił, na wniosek spółki P. z siedzibą w [...] (dalej "inwestor") warunki zabudowy dla inwestycji przewidzianej do realizacji na terenie Dzielnicy [...] w [...]. II. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] (dalej "decyzją o przeniesieniu") Prezydent przeniósł decyzję o warunkach zabudowy na rzecz innego podmiotu, niż inwestor. III. W dniu [...] marca 2011 r. do Prezydenta wpłynął wniosek B. M. oraz W. M. (dalej "skarżący") o wydanie im decyzji o przeniesieniu. IV. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Prezydent odmówił skarżącym wydania decyzji o przeniesieniu, podnosząc że skoro skarżącym nie przysługiwał status strony w postępowaniu o przeniesienie decyzji, to w świetle przepisów art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) nie przysługuje im uprawnienie do uzyskania odpisu decyzji. V. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem"), wydanym po rozpoznaniu zażalenia skarżących na postanowienie Prezydenta, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO"), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta. VI. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na postanowienie SKO, wnosząc o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz o nakazanie przez Sąd wydania skarżącym odpisu decyzji o przeniesieniu. Skarżący podnieśli, że jeśli w miejsce adresata decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wstępuje nowy podmiot, pozostałe strony postępowania o ustalanie warunków zabudowy powinny otrzymać decyzję o przeniesieniu, albowiem są stronami postępowania o przeniesienie warunków zabudowy i mają pełne prawa do dostępu do wszystkich danych dotyczących nowej strony postępowania. Skarżący wnieśli ponadto o połączenie postępowania w niniejszej sprawie z postępowaniem w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2046/12 twierdząc, że spór dotyczy jednego i tego samego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy. VII. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: VIII. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 270 j.t. z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z przepisem art.134§1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie SKO nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Zgodnie z treścią przepisu art. 63 ust. 5 zdanie drugie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) w zw. z przepisem art. 59 ust. 1 zdanie pierwsze tej ustawy, status strony w postępowaniu o przeniesienie decyzji o warunkach zabudowy przysługuje wyłącznie podmiotom, między którymi dokonano przeniesienia tej decyzji. W myśl przepisów art. 73 § 1 oraz § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii, odpisów, czy też prawo żądania uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, przysługuje stronie postępowania administracyjnego. W postępowaniu w niniejszej sprawie bezsporne było to, że decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana na rzecz skarżących, jak również to, że decyzji tej na skarżących nie przeniesiono. Tym samym nie mieli oni statusu strony postępowania o przeniesienie decyzji. Skoro zaś nie brali w tym postępowaniu udziału w charakterze strony, nie przysługiwały im uprawnienia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności, brak było podstaw, aby skarżący otrzymali uwierzytelniony odpis decyzji o przeniesieniu. Wobec powyższego, zarówno postanowienie o odmowie uwzględnienia wniosku skarżących przez organ pierwszej instancji, jak i rozstrzygnięcie organu odwoławczego, należało uznać za słuszne. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżących o połączenie postępowania w niniejszej sprawie z postępowaniem w sprawie o sygn. akt IV SA/WA 2046/12, Sąd stwierdza, że obie wskazane wyżej sprawy nie pozostają ze sobą w takim związku, który uzasadniałby ich połączenie w celu łącznego rozpoznania. Przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/WA 2046/12 było bowiem stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy, przedmiotem zaś postępowania w niniejszej sprawie – odmowa doręczenia odpisu decyzji o przeniesieniu, wydanej w innym postępowaniu administracyjnym. W obu postępowaniach przedmiot rozpoznania Sądu stanowiły odmienne orzeczenia organu administracji, ponadto zastosowanie znajdowały inne przepisy prawa, wobec czego połączenie spraw do wspólnego rozpoznania Sąd uznał za niecelowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 56/08). W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.