IV SA/Wa 2279/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi U. T., M. K., K. K., M. J., J. K., D. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi 1. wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 1 000,00 zł./ tysiąc złotych/; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz U. T., M. K., K. K., M. J., J. K. i D. S. kwotę 350,00 zł. /trzysta pięćdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. U. T., M. K., K. K., M. J., J. K., D. S. skargą z dnia 22 listopada 2004r. wnieśli o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny na podstawie art. 154 § 1, art. 3 § 2 pkt 8, art. 13 § 1 i 2, art. 51, art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący podnieśli, iż 10 marca 2000r. wystąpili do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej - Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w G. z dnia [...] stycznia 1961r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości ziemskiej stanowiącej własność J. K. Wydane wskutek rozpoznania powyższego wniosku decyzje zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2003r. (sygn. akt IV SA 3627-3632/01). Od czasu wydania przez NSA wyroku Minister nie podjął żadnej czynności w sprawie. Wobec bezczynności organu strony złożyły pismem z dnia 9 lutego 2004r. żądanie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności. Wezwanie jednak nie odniosło skutku. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, iż w celu wykonania wytycznych zawartych w wyroku NSA konieczne jest zgromadzenie dodatkowych dokumentów. Czynności te są w toku. Po zebraniu dokumentów wniosek zostanie rozpatrzony. Następnie w dniu [...] stycznia 2006r. organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność orzeczenia o przejęciu na rzecz państwa nieruchomości stanowiącej własność J. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżący domagając się wymierzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazali na art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do powołanej normy w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny. Domagając się zastosowania przez Sąd środka wymienionego w art. 154 § 1 powołanej wyżej ustawy skarżący wskazali na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2003r. (sygn. akt IV SA 3627 - 3632/01). Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Wobec tego organ winien ponownie rozpoznać wniosek i wydać decyzję. Pomimo pisemnego wezwania, które skarżący skierowali do organu, sprawa do dnia 9 stycznia 2006r. nie została załatwiona. Załatwienie jednakże sprawy po wniesieniu skargi żądającej wymierzenie grzywny, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ustawy). Bezspornym jest, iż Minister pozostawał w bezczynności, bowiem po uchyleniu przez NSA decyzji z dnia [...] września 2001r. i [...] sierpnia 2001r. sprawa została rozpoznana dopiero poprzez wydanie decyzji w dniu [...] stycznia 2006r. Trudno również przyjąć, iż organ prowadził skomplikowane postępowanie wyjaśniające, co mogłoby usprawiedliwić zwłokę w załatwieniu sprawy. W tej sytuacji, ponieważ w dacie wniesienia skargi do Sądu administracyjnego, Minister pozostawał w bezczynności, pomimo pisemnego wezwania do załatwienia sprawy, wymierzenie grzywny temu organowi uzasadnione jest treścią art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2004 wynosiło 2.289.57zł. Grzywna zatem w kwocie 1000zł, mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 powołanej ustawy. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 i 205 § 2 ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie.