IV SA/Wa 2279/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 10 listopada 2010 r., na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50 000 zł za nielegalne przywiezienia odpadów, D. sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącego konieczność zlikwidowania działalności i zwolnienia wszystkich pracowników. Skarżący wskazał, że nie jest w stanie uiścić tak wysokiej kary, na dowód czego dołączył rachunek zysków i strat za lata 2007 – 2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie – czyli konieczność zapłaty kary pieniężnej w kwocie 50 000 zł, może wyrządzić mu znaczną szkodę. Z przedstawionego rachunku zysków i strat wynika, iż na dzień [...] września 2010 r. spółka posiadała stratę netto w wysokości powyżej 250 000 zł. Również ryzyko zlikwidowania działalności i zwolnienia pracowników przemawia za uwzględnieniem wniosku. Zaniechanie skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącego mogłoby bowiem spowodować obciążenie go obowiązkiem uiszczenia kary pieniężnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, co w sposób znaczący wpłynęłoby na sytuację spółki. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej na wstępie ustawy, orzekł jak w sentencji.