IV SA/Wa 228/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i R. B. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. T. B. i R. B. pismem z dnia 12 listopada 2007 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na – jak to określili – Burmistrza Miasta i Gminy C. Z treści pisma wynikało, że sprawa dotyczy wieży telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce sąsiadującej z działką skarżących we wsi M., gmina C. W związku z nieprecyzyjnym sformułowaniem skargi, skarżący zostali wezwani do udzielenia informacji jaki akt (czynność) jest przedmiotem skargi, poprzez wskazanie daty , numeru zaskarżonego aktu oraz wskazanie organu, który go wydał. W pismach z dnia 30 stycznia 2008 r. oraz z dnia 29 lutego 2008 r. T. i R. B. podali, że skarżą m. in. postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...]. Z informacji zawartych w pismach skarżących oraz z nadesłanych przez nich kserokopii dokumentów wynika, że przedmiotowym postanowieniem Wojewoda uzgodnił warunki do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej, zlokalizowanej na działce o nr. ew. [...] w miejscowości M., sąsiadującej z działką skarżących o nr. ewidencyjnym [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę do Sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie skarżący nie zachowali wyżej opisanego trybu wniesienia skargi, wobec czego podlega ona odrzuceniu. Skarżący jako przedmiot skargi wskazali postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Orzeczenie to zostało wydane przez organ I instancji na podstawie art. 106 § 5 Kpa oraz art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 378 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 i – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) i służyło na nie zażalenie do Ministra Środowiska. Na marginesie zauważyć należy, że skarżący w piśmie z dnia 12 listopada 2007 r. podali, że przedmiotowe postanowienie Wojewody zaskarżyli do Ministra Środowiska. W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez skarżących do Sądu na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Nie jest bowiem dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie wydane przez organ administracji, bez wyczerpania środków zaskarżenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)