IV SA/Wa 2280/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Q. zastępowanego przez kuratora – M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. Q. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 18 marca 2013 r. D. Q. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że wykonanie decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może spowodować nieodwracalne skutki. D. Q. stwierdził, że będzie narażony na prześladowanie ze strony teścia oraz lokalnych władz, a ponadto nie będzie mógł w pełni uczestniczyć w toczącym się w jego sprawie postępowaniu. W dniu 10 maja 2013 r. - przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku – do Sądu wpłynęło pismo Przewodniczącej Rady do Spraw Uchodźców z dnia 6 maja 2013 r. informujące o tym, że D. Q. w dniu [...] kwietnia 2013 r. został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie wszczęte skargą D. Q. na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej powoływanej również jako ppsa - z uwagi na wydalenie skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niemożność nadania sprawie dalszego biegu, spowodowaną brakiem aktualnego adresu strony. Pismem z dnia 13 września 2013 r. organ administracji wystąpił do Sądu o ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu D. Q. Postanowieniami z dnia 27 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: a) na podstawie art. 79 § 1 ppsa ustanowił dla D. Q., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie M. J. – pracownika [...]; b) podjął zawieszone postępowanie. W piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r. działająca w imieniu skarżącego kurator podtrzymała założony przez niego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdziła, że wydalenie D. Q. przed rozpatrzeniem jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a także przed merytorycznym zbadaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy narusza jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezależny i bezstronny sąd. Poprzez faktyczne wydalenie skarżącego przed rozpatrzeniem przez Sąd przedmiotowego wniosku ochrona potencjalnie udzielona przez Sąd okaże się iluzoryczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie ma okoliczność, że D. Q. został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co jednoznacznie wynika z powołanego wyżej pisma Przewodniczącej Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosił argumenty związane właśnie z wydaleniem go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podobne okoliczności podniosła ustanowiona dla strony kurator w piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r. Skoro zaskarżona decyzja - przed rozpatrzeniem przez Sąd wniosku o wstrzymanie jej wykonania - została wykonana, nie można obecnie przyjąć, że uwzględnienie przedmiotowego wniosku uchroni skarżącego przez niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, brak jest podstaw do pozytywnego orzeczenia w przedmiocie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.