IV SA/Wa 2280/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-09
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu znajdującemu się w trudnej sytuacji materialnej, korzystającemu z pomocy państwa w procedurze uchodźczej, należy przyznać prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdyż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, mając na utrzymaniu rodzinę i otrzymując jedynie pomoc państwową w wysokości około 1950 zł miesięcznie. Nieudzielenie prawa pomocy mogłoby skutkować pozbawieniem prawa do sądu.Stan faktyczny
Skarżący I. B. wraz z żoną i małoletnią córką znajduje się w procedurze uchodźczej i otrzymuje pomoc państwową w łącznej wysokości około 1950 zł miesięcznie. Nie posiada majątku, oszczędności ani innych środków finansowych. Wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spaw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: 1) zwolnić I. B. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla I. B. adwokata.
I. B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu i jednocześnie zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych we wniosku oraz z akt sprawy wynika, że skarżący wraz z żoną i i małoletnią córką, znajduje się w procedurze uchodźczej, jedynym ich źródłem utrzymania jest pomoc otrzymywana od państwa polskiego w łącznej wysokości 1950 zł. Skarżący nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Skarżący wraz z rodziną uzyskuje jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości ok. 1950 zł miesięcznie (na 3 osoby). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł). W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło