IV SA/Wa 2281/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia odrzucić skargę. M. S. wniósł do Sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Zarządzeniem z 28 lipca 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie siedmiu dniu pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, wynika, że z uwagi na nieobecność adresata pod wskazanym w skardze adresem w dniu 4 sierpnia 2015 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka została powtórnie awizowana dnia 12 sierpnia 2015 r. Wobec niepodjęcia w terminie przesyłki zwrócono ją Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", strona składając skargę zobligowana jest do dołączenia jej odpisów i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Niedołączenie przez stronę skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji przewodniczący wzywa stronę w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni. Gdy w wyznaczonym termin braków tych strona nie uzupełni, Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzuca skargę. Z kolei zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Upływ terminu określonego w art. 73 § 3 p.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia – za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy Sąd uznał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zawierało pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie nadesłał odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Termin upłynął bezskutecznie w dniu 25 sierpnia 2015 r. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.