IV SA/Wa 2284/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na działanie Prezesa Rady Ministrów postanawia odrzucić skargę. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Prezesa Rady Ministrów w rozpoznaniu skarg na działanie władz Sądu Okręgowego i Apelacyjnego, Rady Ministrów, Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne realizowane jest zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg w zakresie enumeratywnie wyliczonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej skardze L. W. wyraził niezadowolenie z działania Prezesa Rady Ministrów i wniósł o usunięcie działań i zaniechań tego organu w zakresie zaniedbań przy rozpoznawaniu skarg na działania władz Sądu Okręgowego oraz Sądu Apelacyjnego w W., Rady Ministrów oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i NFZ, złożonych pismami z dnia: 23 lipca 2013 ., 25 lipca 2013 r., 31 lipca 2013 r., dnia 5 sierpnia 2013 r. Prezes Rady Ministrów pisma te potraktował jako skargi wniesione w trybie przewidzianym w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego i w tym trybie organ udzielił odpowiedzi skarżącemu. Należy podkreślić, że opisane postępowanie skargowe ma charakter odformalizowanego środka społecznej kontroli działania administracji i w jego wyniku, nie wydaje się żadnych rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi, tj. o podjętych działaniach zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczyną skargi, bądź o przyczynach uznania skargi za bezzasadną (czynność materialno-techniczna). Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzja czy postanowienie aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga L. W. dotyczy w istocie nienależytego wykonywania zadań przez organ administracji, nie dotyczy zaś rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Złożona skarga nie dotyczy zatem żadnej z czynności wymienionych w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, nie jest to sprawa sądowoadministracyjna i nie może zostać rozpoznana na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.