IV SA/Wa 229/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla D. W. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. D. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 11 kwietnia 2013 r. oraz nadesłanych na wezwanie zaświadczenia Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 8 maja 2013 r. i dodatkowego oświadczenia strony z tej samej daty wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym, gdzie nie jest odpłatnie zatrudniony. Stan konta D. W. w depozycie działu finansowego jednostki penitencjarnej wynosi 3.713,90 zł, jednakże do własnej dyspozycji posiada on kwotę 23,60 zł. Skarżący nie dysponuje majątkiem nieruchomym, ani wartościowymi przedmiotami. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, skarżący nie uzyskuje dochodu. Nie dysponuje również majątkiem nieruchomym, który mógłby przynieść dochód, ani majątkiem ruchomym, który mógłby zbyć w celu pozyskania środków finansowych. Z przedłożonego przez wnioskodawcę zaświadczenia Zastępcy Zakładu Karnego w C. wynika natomiast, że chociaż stan konta D. W. w depozycie działu finansowego wynosi ponad 3.700 zł, to do jego dyspozycji pozostaje jedynie 23,60 zł. W świetle art. 113 § 2 i § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) jedynie ta kwota mogłaby zostać przekazana przez skarżącego na rachunek bankowy Sądu tytułem kosztów postępowania. W tej sytuacji należy stwierdzić, że D. W. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.