IV SA/Wa 229/16

Dnia 3 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2015 roku znak sprawy: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2015 roku, znak sprawy [...]. Wraz ze skargą z dnia 11 stycznia 2016 roku skarżący A. W. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2015 roku, znak sprawy [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący podniósł, że od decyzji organów gospodarki wodnej uzależnione jest wydanie przez Burmistrza Gminy i Miasta O. decyzji o warunkach zabudowy. Decyzją Burmistrza Gminy i Miasta O. odmówiono skarżącemu wydania takiej decyzji z uwagi na brak wymaganego uzgodnienia ze strony organów gospodarki wodnej. Wykonalność zaskarżonego postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zniweczy wszystkie dotychczasowe czynności skarżącego w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a w wypadku uwzględnienia skargi cały proces będzie musiał być powtórzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2004, s. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że aktem administracyjnym, który nie nadaje się do wykonania, jest wyrażenie opinii lub dokonanie uzgodnienia pomiędzy organami administracji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2009r., II OSK 715/09, LEX nr 564227; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2010r., II SA/Gl 353/10, LEX nr 664677). Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Akt ten nie określa w swojej treści żadnych praw lub obowiązków, których wykonanie mogłoby rodzić dla skarżącego skutki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wiąże się on z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jego treścią. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, nie może odnosić się do skutków prawnych, które mogą być następstwem kolejnych ewentualnych aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można udzielić ochrony tymczasowej, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.