IV SA/Wa 2290/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi Z. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] września 2007 r. Wojewoda [...] udzielił Z. w L. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do składowania odpadów, z wyłączeniem odpadów niebezpiecznych i obojętnych, o zdolności przyjmowania ponad 10 ton odpadów na dobę lub o całkowitej pojemności 25.000 ton, eksploatowanej w L. Z. w L. wniósł o zmianę przedmiotowego pozwolenia do Marszałka Województwa [...] pismem z dnia 6 listopada 2009 r. (data wpływu wniosku do tego organu: 13 listopada 2009 r.). Pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. Marszałek Województwa [...] na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o postulowany zakres zmian obowiązującego pozwolenia oraz o postulowane zużycie energii elektrycznej na potrzeby instalacji, gdyż we wniosku występują niespójności, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. wnioskodawca zwrócił się z prośbą o zawieszenie postępowania w sprawie zmiany przedmiotowego pozwolenia z uwagi na konieczność przygotowania stosownych dokumentów. W związku z powyższym wnioskiem postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Marszałek Województwa [...] na podstawie art. 98 § 1 k. p. a. zawiesił postępowanie w sprawie zmiany przedmiotowego pozwolenia. Pismami z dnia 28 maja 2010 r. (data wpływu do Marszałka Województwa [...]: 31 maja 2010 r.) wnioskodawca wniósł o podjęcie postępowania w sprawie zmiany przedmiotowego pozwolenia jednocześnie wykonując wezwanie organu z dnia 29 stycznia 2010 r. do uzupełnienia wniosku oraz składając wniosek o zmianę decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. zmienił decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdzającą instrukcję eksploatacji przedmiotowego składowiska. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Marszałek Województwa [...] po rozpatrzeniu wniosku Z. w L. podjął postępowanie w sprawie zmiany przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do składowania odpadów, a następnie decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. umorzył to postępowanie. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 28, poz. 145), zwanej dalej "nowelą", zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do dostosowania posiadanych zezwoleń, pozwoleń i decyzji w zakresie gospodarki odpadami, w tym zezwoleń na odzysk na składowisku odpadów oraz decyzji zatwierdzających instrukcję eksploatacji składowiska, do przepisów ustawy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 12 czerwca 2010 r. Jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów nie dostosował wyżej wskazanych posiadanych zezwoleń, pozwoleń i decyzji, tracą one ważność po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 12 czerwca 2010 r. Organ uznał, że wnioskodawca nie dopełnił powyższego obowiązku, stąd przedmiotowe pozwolenie zintegrowane wygasło w dniu 12 czerwca 2010 r., co przesądza o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie jego zmiany. W odwołaniu od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. zarzucono błędne powołanie się przez organ na art. 12 ust. 1 i 2 noweli, który nie ma zastosowania w sprawie z uwagi na to, że pozwolenia zintegrowane nie należą do pozwoleń w zakresie gospodarki odpadami wydawanych w trybie ustawy o odpadach. Zaznaczono, że odwołujący się uzyskał decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. zmieniającą decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdzającą instrukcję eksploatacji przedmiotowego składowiska. Ponadto wskazano, że jako podstawę wezwania z dnia 29 stycznia 2010 r. do uzupełnienia wniosku pod względem merytorycznym, a nie formalnym, błędnie podano art. 64 § 2 k. p. a. Dodatkowo podniesiono, że po otrzymaniu w maju 2010 r. żądanego uzupełnienia organ nie podjął postępowania przed upływem terminu do wygaśnięcia przedmiotowego pozwolenia (12 czerwca 2010 r.), lecz zażądał złożenia wniosku o podjęcie postępowania, które to podjęcie nastąpiło dopiero w dniu 24 czerwca 2010 r. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Środowiska decyzją z dnia [...] września 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do składowania odpadów. Odnosząc się do pierwszego zarzutu organ podniósł, że wbrew twierdzeniu odwołującego się art. 12 ust. 1 i 2 noweli ma zastosowanie w sprawie z uwagi na to, że stosownie do art. 202 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.: Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz. 150 ze zm.), zwanej dalej "p. o. ś.", w pozwoleniu zintegrowanym określa się warunki wytwarzania i sposoby postępowania z odpadami na zasadach określonych w przepisach ustawy o odpadach, niezależnie od tego, czy dla instalacji wymagane byłoby, zgodnie z tymi przepisami, uzyskanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Przepis art. 12 ust. 1 noweli stanowi zaś, że zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do dostosowania posiadanych pozwoleń w zakresie gospodarki odpadami. Organ zaznaczył, że mimo iż odwołujący się uzyskał decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. zmieniającą decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdzającą instrukcję eksploatacji przedmiotowego składowiska, nie przemawia to za rozstrzygnięciem tego samego zagadnienia w dwóch decyzjach - o zatwierdzeniu instrukcji oraz o udzieleniu pozwolenia zintegrowanego - gdyż pierwsza z nich stanowi element niezbędny do udzielenia pozwolenia zintegrowanego, w stosunku do którego należało w określonym w art. 12 ust. 1 noweli czasie podjąć działania dostosowawcze w trybie art. 208 ust. 2 p. o. ś. Jeżeli chodzi o zarzut dotyczący zastosowania art. 64 § 2 k. p. a. jako podstawy wezwania z dnia 29 stycznia 2010 r. do uzupełnienia wniosku organ wskazał, iż uchybienie to nie miało wpływu na tok postępowania. Zaznaczono, że nawet gdyby wezwania dokonano na podstawie art. 50 § 1 k. p. a., to wnioskodawcy powinno zależeć na szybkim uzupełnieniu wniosku, czego w niniejszej sprawie dokonano dopiero po niespełna czterech miesiącach od wezwania. Ustosunkowując się do zarzutu niepodjęcia postępowania niezwłocznie po otrzymaniu uzupełnienia wniosku organ wskazał, że postępowanie zostało zawieszone w trybie art. 98 § 1 k. p. a., stąd do jego podjęcia konieczny był wniosek strony (art. 98 § 2 k. p. a.). W skardze na decyzję Ministra Środowiska Z. w L. wskazał, że składając w dniu 31 maja 2010 r. uzupełnienie wniosku skarżący spodziewał się podjęcia postępowania z urzędu, a złożenie w dniu 14 czerwca 2010 r. wniosku o podjęcie postępowania nastąpiło niezwłocznie po telefonicznym wezwaniu organu do dokonania tej czynności. Skarżący wskazał, że w uzasadnieniu decyzji organu zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji nie określono konkretnie, jakich działań dostosowawczych zaniechał skarżący, a tylko ogólnie powołano się na art. 12 ust. 1 i 2 noweli oraz stwierdzało, że w związku z tym pozwolenie zintegrowane wygasło. Ponadto zdaniem skarżącego obowiązek dostosowania pozwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 noweli dotyczy wyłącznie zmian wprowadzanych nowelą, a nie całej ustawy o odpadach. Jedyną zmianą dotyczącą działalności skarżącego był art. 1 pkt 34 noweli dodający pkt 15 w ust. 2 art. 52 ustawy o odpadach zawierający obowiązek wskazania w instrukcji eksploatacji składowiska określenia planu awaryjnego, w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska odpadów. Nadmieniono, że organ pierwszej instancji w piśmie z dnia 9 sierpnia 2010 r. przekazującym odwołanie Ministrowi Środowiska nie poinformował go, iż skarżący dokonał zmiany tej instrukcji, uzyskując w dniu [...] czerwca 2010 r. decyzję zatwierdzającą instrukcję w czasie wskazanym w art. 12 ust. 1 noweli, tj. do 3 miesięcy od jej wejścia w życie (do dnia 12 czerwca 2010 r.). Skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 1 pkt 34 noweli oraz wyjaśnień z dnia 23 lipca 2010 r. zamieszczonych na stronie internetowej Ministerstwa Środowiska określenie planu awaryjnego miało nastąpić wyłącznie w decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska, bez konieczności określenia go w pozwoleniu zintegrowanym. Zaznaczono, iż w art. 2 noweli nie zmieniono art. 208 i art. 209 p. o. ś. Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę podtrzymał swe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje za uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do dostosowania posiadanych zezwoleń, pozwoleń i decyzji w zakresie gospodarki odpadami, w tym zezwoleń na odzysk na składowisku odpadów oraz decyzji zatwierdzających instrukcję eksploatacji składowiska, do przepisów ustawy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy (art. 12 ust. 1 noweli). Jeżeli zarządzający, o którym mowa w art. 12 ust. 1 noweli, nie dostosował posiadanych zezwoleń, pozwoleń i decyzji, o których mowa w art. 12 ust. 1 noweli, te zezwolenia, pozwolenia i decyzje tracą ważność po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 12 czerwca 2010 r. W ocenie Sądu powyższe przepisy konstytuują obowiązek zarządzającego składowiskiem dostosowania do wprowadzonych przepisami noweli zmian nie tylko decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska, ale również pozwolenia zintegrowanego. Trafnie wskazał, organ, że stosownie do art. 202 ust. 4 p. o. ś. w pozwoleniu zintegrowanym określa się warunki wytwarzania i sposoby postępowania z odpadami na zasadach określonych w przepisach ustawy o odpadach, niezależnie od tego, czy dla instalacji wymagane byłoby, zgodnie z tymi przepisami, uzyskanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Przepis art. 12 ust. 1 noweli stanowi zaś, że zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do dostosowania posiadanych pozwoleń w zakresie gospodarki odpadami. Zdaniem Sądu dostosowanie, o którym mowa wyżej, polega nie tylko na złożeniu stosownego wniosku o dokonanie zmiany w decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska czy pozwolenia zintegrowanego, lecz na wydaniu przez właściwy organ decyzji rozpatrującej wniosek o zmianę. Jak wynika z akt sprawy dostosowanie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 noweli zostało dokonane w określonym przez art. 12 ust. 2 noweli czasie jedynie w części dotyczącej zatwierdzenia instrukcji eksploatacji składowiska, jako że w dniu [...] czerwca 2010 r. została wydana stosowna decyzja. Obowiązek ten nie został jednak wykonany w stosunku do dostosowania przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego, gdyż do dnia 12 czerwca 2010 r. nie została wydana stosowna decyzja dostosowawcza wobec pozwolenia zintegrowanego w trybie art. 208 ust. 2 pkt 1 lit. f p. o. ś. stanowiącym, że wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego powinien także zawierać informacje, dotyczące instalacji wymagającej pozwolenia zintegrowanego, o proponowanych sposobach zapobiegania występowaniu i ograniczania skutków awarii. Dla rozstrzygnięcia nie ma w ocenie Sądu znaczenia, że nowela nie dokonała zmiany art. 208 p. o. ś. W ocenie Sądu zastosowanie art. 64 § 2 k. p. a. jako podstawy wezwania z dnia 29 stycznia 2010 r. do uzupełnienia wniosku było uchybieniem, gdyż w trybie tego przepisu można jedynie wzywać do wymagań formalnych pisma, a nie jego treści, to jednak nie miało ono wpływu na wynik sprawy. Sąd uważa za trafne stanowisko organu, że postępowanie zawieszone na wniosek strony może być podjęte jedynie na jej wniosek (art. 98 § 2 k. p. a.), stąd organ nie mógł po wpłynięciu pisma skarżącego w dniu 31 maja 2010 r. samodzielnie podjąć postępowania i wydać decyzji. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).