IV SA/Wa 2292/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Skarżący B. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie wymeldowania. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2010 r. – stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. – skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 5 stycznia 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 17 akt sądowych). Doręczenie wezwania, w świetle art. 72 P.p.s.a. należy uznać za prawidłowe. Termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem w dniu 12 stycznia 2011 r. Stwierdzić należy, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, co potwierdza adnotacja z dnia 1 lutego 2011 r. sporządzona w Oddziale Finansowo – Budżetowym Sądu, w której stwierdzono, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.