IV SA/Wa 230/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka, asesor WSA Joanna Skiba, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia -oddala skargę- Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].11.2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...].08.2006 r., ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody dla budowy osiedla mieszkaniowego wraz z garażami (min. 300 samochodów osobowych) oraz sieciami wodociągową i kanalizacyjną u zbiegu ulic [...] i [...], na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...] w W. Dla przedmiotowej inwestycji sporządzony został raport oddziaływania na środowisko. Obowiązek taki nałożył na inwestora Prezydent W. i ustalił zakres raportu. Decyzję z dnia [...].08.2006 r. zakwestionowało stowarzyszenie "[...]". Rozpatrując zarzuty podniesione w jego odwołaniu Samorządowe Kolegium przyznało, iż faktycznie decyzja ta została wydana przed rozpoznaniem zażalenia wniesionego na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego uzgadniające przedmiotowe przedsięwzięcie. Nadmieniło jednakże, iż w chwili rozpoznawania odwołania uzgodnienie to stało się już ostateczne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 144 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska uznało, że pojazdy obsługujące mieszkańców projektowanego osiedla nie spowodują takiego zwiększenia zanieczyszczenia powietrza, aby można było mówić o przekroczeniu standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor ma tytuł prawny. Interpretacja tego przepisu przyjęta przez stowarzyszenie mogłaby w efekcie prowadzić do niemożności zainwestowania przedmiotowego terenu pod budownictwo wielorodzinne, wbrew zapisom planu dla obszaru oznaczonego w planie symbolem [...]. Podkreśliło nadto, że w trakcie realizacji inwestycji sporządzony został raport i uzyskano wymagane uzgodnienia. Odnosząc się z kolei do obaw stowarzyszenia, iż inwestycja ta będzie stanowiła zagrożenie dla "klina napowietrzającego" miasta Samorządowe Kolegium zaznaczyło raz jeszcze, iż zabudowę taką jak przedmiotowa na tym terenie przewiduje obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego i wskazuje na jakich zasadach może ona zostać na tym obszarze zrealizowana. W Skardze wniesionej do Sądu Administracyjnego stowarzyszenie "[...]" sformułowało swe zarzuty przytaczając ustalenia dla obszaru oznaczonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...] w Gminie W. - symbolem [...], mylnie zakładając, iż inwestycja ta zostanie zrealizowana na tym właśnie obszarze. Przytaczając zapisy planu dla tego obszaru stowarzyszenie wywiodło, iż plan wyklucza na tym terenie sytuowanie osiedli mieszkaniowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Po wpłynięciu skargi do Sądu do postępowania przystąpiło w charakterze uczestnika Stowarzyszenie E. i zgłosiło uwagi i wnioski do zaskarżonej decyzji. Zarzuciło, iż przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tej zabudowy wielorodzinnej nie uwzględniła zapisów obowiązującego planu dla tego obszaru oznaczonego w planie symbolem [...]. Brak w niej warunków wykorzystania terenu ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Nie zakreślono także wymagań w zakresie ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w fazie projektu budowlanego. Brak zapisu dotyczącego ochrony Kanału [...] oraz usytuowania zamierzonej zabudowy w granicach obszaru nawietrzania i regeneracji powietrza. Służyć temu winno zachowanie odpowiedniej wielkości powierzchni biologicznie czynnej sprzyjającej odpowiedniej cyrkulacji powietrza, a więc przewidzianych w planie 50 %, a nie wynikającej z zapisów decyzji 25 %. Stowarzyszenie E. wskazało, iż na terenie szpitala [...] znajduje się najbliższa automatyczna stacja monitoringu powietrza i od trzech lat rejestruje przekroczenia groźnego dla zdrowia pyłu zawieszonego PM10. Stowarzyszenie to zarzuciło nadto zaskarżonej decyzji pominięcie zapisów § 13 planu, dotyczących ochrony przed hałasem. Stanowisko stowarzyszenia przekazane zostało zarówno Samorządowemu Kolegium jak i inwestorowi –T.[...] S.A. z siedzibą w W., które odnosząc się do postawionych zarzutów wniosły o oddalenie skargi i o nieuwzględnienie argumentów uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie naruszyła przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego. Nie można także uznać za trafną argumentacji uczestnika postępowania - Stowarzyszenia E. Ustawa Prawo ochrony środowiska w art. 56 ust. 1 stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Odnosząc się do zarzutów skargi stowarzyszenia "[...]" należy zauważyć, iż dotyczą one właśnie braku spójności pomiędzy postanowieniami owej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia a zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...] w Gminie W. przyjętego uchwalą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] 1999 r. Jej realizacja miałaby zatem być sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu. Nie może jednak ujść uwadze, że Stowarzyszenie błędnie cytowało i odnosiło do tej inwestycji ustalenia planu dla obszaru oznaczonego w planie symbolem [...], a nie właściwym – [...]. W dalszej części wywodów Sąd odniesie się tylko do tych zarzutów dotyczących niezgodności z zapisami obowiązującego planu zarzuconymi przez stowarzyszenie "[...]", które wprowadzono także dla przedmiotowego obszaru, oznaczonego w planie symbolem [...]. W tym zakresie zarzuty te są tożsame z częścią podniesionych przez Stowarzyszenie E. Przede wszystkim należy zauważyć, że dla terenu, na którym miała zostać zrealizowana przedmiotowa inwestycja, oznaczonego symbolem [...] dopuszcza się w rejonie Kanału [...], na obszarze poza uciążliwością ul. [...] (poza strefą 65dB) - realizację zabudowy mieszkaniowej m. in. wielorodzinnej o wys. do 12 m n.p.t. Warunek jej dopuszczenia stanowiło dostosowanie do charakteru i wymagań przeznaczenia podstawowego, a więc usług administracji, szkolnictwa wyższego kultury - II i III st. obsługi (publicznych i komercyjnych) - /por. § 9 ust. 3 pkt 3 i ust.4 planu/. Wbrew zatem twierdzeniom strony skarżącej plan dopuszczał możliwość realizacji takiej zabudowy. Miała przy tym być zrealizowana przy zachowaniu wymogu z § 9 ust. 2 pkt 4 - czyli z zachowaniem obowiązku sytuowania budynków osią podłużną północ-południe oraz nakazem wprowadzenia zieleni towarzyszącej zabudowie przy zachowaniu min. 50 % powierzchni biologicznie czynnej na każdym terenie brutto (por. § 9 ust. 2 pkt. 3 i 4 planu). Wymogi te wbrew twierdzeniu obu stowarzyszeń zostały zachowane w decyzji z dnia [...].08.2006 r. W pkt 3.7 tej decyzji stanowi się, że osie podłużne budynków muszą być usytuowane w kierunku przepływu mas powietrza (północ-południe), a wys. budynków nie może przekraczać 12 m. Nakazano także inwestorowi zachowanie 50 % powierzchni biologicznie czynnej brutto, dla każdego etapu przedsięwzięcia realizowanego na podstawie odrębnego pozwolenia na budowę. Zapis zawarty w pkt. 3.16 decyzji tego nie zmienia winien być bowiem odczytywany poprzez pryzmat pkt. 3.7 tej decyzji. Punkt 3.16 decyzji odwołuje się do postanowień § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza jako pewne minimum mniejszą pow. biologicznie czynną. W tym wypadku uległa ona automatycznemu podniesieniu wiążącym zapisem pkt 3.7 decyzji. Z wyjaśnień inwestora wynika, że przy zachowaniu 50 % powierzchni biologicznie czynnej brutto dla każdego z etapów inwestycja ta jest już realizowana. Zapisy te miały służyć zachowaniu "klina napowietrzającego" miasta, a więc przyczynić się do wymiany i regeneracji powietrza. Co się zaś tyczy ochrony Kanału [...] w decyzji tej zaznaczono w pkt 2.4, że eksploatacja przedsięwzięcia jest dozwolona po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do Kanału [...], a w pkt. 2.6 nałożono na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych tj. wylotu kanalizacji wód opadowych do Kanału [...]. Kwestie te zatem winny być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Nadto nakazano wykonanie zbiorników retencyjnych dla wód opadowych i roztopowych z parkingów i ulic (pkt. 3.11 decyzji). Ochronę środowiska miał zapewnić także zapis nakazujący zastosowanie utwardzonych i szczelnych powierzchni komunikacyjnych (pkt. 3.1 decyzji) oraz nakaz określenia rozwiązań dotyczących dróg i miejsc postojowych (pkt. 3.2 decyzji). Plan dla tego obszaru wyznaczał także nieprzekraczalną linię zabudowy (§ 9 ust. 2 pkt 5), co z kolei znalazło odzwierciedlenie w decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji, a także obowiązek obniżenia wysokości zabudowy do max. 2 kondygnacji w rejonie ciągu zielonego wzdłuż Kanału [...] (w odległości ok. 20 m) - /§ 9 ust. 2 pkt 7 planu/. Inwestor wymogi te spełnił stosując się do zapisów uzyskanych warunków zabudowy dla tej inwestycji. Zaprojektował także zieleń izolacyjną, który to obowiązek nałożyła na niego z kolei decyzja z dnia [...].08.2006 r. W punkcie 3.15 zobowiązała inwestora do dołączenia do projektu budowlanego projektów zieleni z uwzględnieniem pasów zieleni całorocznej, które będą pełniły rolę osłon chroniących przed emisją hałasu. Zapis ten wyraźnie stanowi nawiązanie do § 13 planu w zw. z jego § 9 ust. 3 pkt 12. Ze sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko tej inwestycji wynika, że takie ponadnormatywne oddziaływanie na projektowaną zabudowę nie będzie miało miejsca, zostanie ona bowiem odsunięta znacznie od nowoprojektowanej ul. [...]. Niemniej jednak w decyzji tej zastrzeżenie takie zawarto. Jednocześnie w jej pkt. 2.2 zapisano, że hałas w środowisku powodowany pracą urządzeń technicznych (wentylacyjnych) nie może przekraczać dopuszczalnych norm na terenach podlegających ochronie akustycznej, tj. terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego stanowiących część inwestycji. Co się zaś tyczy już istniejącego zapylenia miasta w tym rejonie oraz wskazań automatycznej stacji monitoringu powietrza zlokalizowanej na terenie szpitala [...], która od trzech lat rejestruje przekroczenia groźnego dla zdrowia pyłu zawieszonego PM10 stwierdzić należy, iż ze sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko dla tej inwestycji nie wynika, by miała emitować, z przekroczeniem dopuszczalnych norm, szkodliwe związki chemiczne do powietrza. Stowarzyszenie nie zakwestionowało także w tym zakresie ustaleń sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko i wskazało jedynie, iż dalsza zabudowa miasta tendencję tę będzie wzmagać. Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, iż inwestycja ta jest już realizowana z zachowaniem wymogów wynikających z obowiązującego planu. Inwestor zrealizował zieleń towarzyszącą zabudowie w postaci dalszych nasadzeń w strefie zieleni rekreacyjnej między Kanałem [...] a budynkami mieszkalnymi. Natomiast zieleń izolacyjna została usytuowana w pasie miedzy budynkami biurowo-usługowymi a ul. [...], wzdłuż wschodniej granicy działki. Inwestor odsunął także wszystkie budynki od strony zieleni nawodnej i Kanału [...] na 25 m, a budynki mieszkaniowe wielorodzinne zlokalizował poza sferą uciążliwości akustycznej. Nadto umiejscowiono je w cieniu akustycznym poprzedzonych szpalerem zieleni akustycznej budynków usługowo-biurowych. Podzielić natomiast należy zarzut sprecyzowany już w odwołaniu przez stronę skarżącą, że w chwili wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tej inwestycji nie było ostatecznego uzgodnienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Stało się ono ostateczne nieco później. Obecnie można jednakże przyjąć, że uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Ostateczne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie było bowiem przedmiotem skargi do Sądu Administracyjnego, który prawomocnym wyrokiem z dnia 21.02.2007 r., sygn. akt IV SA/ Wa 2250/06 skargę stowarzyszenia "[...]" na ostateczne postanowienie uzgadniające Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. oddalił. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.