IV SA/Wa 230/11

WyrokWSA w Warszawie2011-04-11

Skład orzekający: Marian Wolanin, Marta Laskowska-Pietrzak, Otylia Wierzbicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli sprawa ta była już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją w trybie nadzoru?
Ratio decidendi
Organ administracji prawidłowo odmówił wszczęcia ponownego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, ponieważ sprawa ta była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Ministra Środowiska. Zgodnie z art. 156 §1 pkt 3 kpa, organ stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, co oznacza, że ponowne rozstrzyganie tej samej kwestii jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżący F. B. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 1989 r. udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Organ odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, że sprawa ta była już przedmiotem postępowania nadzorczego zakończonego decyzją Ministra Środowiska z 2003 r., a skarga na tę decyzję została oddalona przez WSA w Warszawie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów kpa, w tym dotyczące wydania decyzji przez osobę nieuprawnioną oraz niezgodności z planem miejscowym.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2010 r. o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku F. B. o stwierdzenie nieważności decyzji Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] października 1998 r. znak: [...] (powinno być z dnia [...] października 1989 r.), udzielającej A. M. pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wody cieku G. w m. G. do potrzeb elektrowni wodnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono dotychczasowy stan faktyczny sprawy wskazując, iż kwestionowana przez F. B. decyzja Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] października 1989 r. znak: [...] była przedmiotem postępowania nadzorczego wszczętego na wniosek skarżącego zakończonego decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. o odmowie stwierdzenia nieważności powołanej decyzji z dnia [...] października 1989 r. i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. akt IV SA 3407/03 oddalił skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. Prezes KZGW odmówił zatem wszczęcia ponownego postępowania nadzorczego ze względu na to, że kwestionowana decyzja z dnia [...] października 1989 r. była już kontrolowana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności. Nie jest więc możliwe przeprowadzenie kolejnego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 1989 r. Ponowne żądanie F. B. jest wnioskiem o przeprowadzenie kolejnego postępowania administracyjnego w tej samej sprawie zakończonej prawomocną decyzją. Druga decyzja merytoryczna wydana w tej samej sprawie jest obciążona wadą nieważności określoną w art. 156 §1 pkt 3 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2010 r. złożył F. B. zarzucając naruszenie: - art. 156 §1 pkt 2 w zw. z art. 138 §1 i art. 127 §3 i art. 157 §1 kpa, - art. 6, art. 7 i art. 8 kpa poprzez naruszenie konstytucyjnej zasady praworządności, - art. 9 i art. 12 kpa, tj. naruszenie obowiązku z urzędu informowania stron o wszystkich okolicznościach prowadzonego postępowania oraz naruszenie powagi urzędu wydaną decyzją, - art. 77 §1 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całościowego materiału dowodowego, - art. 80 kpa poprzez brak oceny materiału sprawy zgodnie z prawem, - art. 107 kpa w zw. z art. 104 kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji zgodnie z wymaganiami procedury administracyjnej, - wydanie i podpisanie decyzji zezwolenia wodnoprawnego z dnia [...].10.1989 r. przez osobę nieuprawnioną do wydania decyzji w imieniu Wojewody, - naruszenie interesu prawnego skarżącego, tj. art. 28 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż J. C. nie był upoważniony do wydawania decyzji w imieniu Wojewody, jak również pozwolenie wodnoprawne z dnia [...].10.1989 r. było i jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wieś G. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. We wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący zgłosił żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] października 1989 r. znak: [...] na podstawie art. 156 §1 pkt 2, 6 i 6 kpa. Takie postępowanie było już jednak uprzednio przeprowadzone z wniosku skarżącego, i zakończone zostało ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. o odmowie stwierdzenia nieważności powołanej decyzji z dnia [...] października 1989 r. Decyzja Ministra Środowiska poddana została ocenie zgodności z prawem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. akt IV SA 3407/03 oddalił skargę F. B. W tych okolicznościach nie jest dopuszczalne ponowne prowadzenie postępowania nadzorczego w trybie art. 156 i nast. kpa wobec powołanej decyzji z dnia [...] października 1989 r. Zgodnie bowiem z art. 156 §1 pkt 3 kpa, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Skoro więc sprawa oceny legalności decyzji Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Wojewódzkiego w S. z dnia [...] października 1989 r. w trybie art. 156 i nast. kpa została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r., to wydanie ponownej decyzji w tej samej sprawie stanowiłoby o jej nieważności. Organ administracji nie może zaś wydawać decyzji, co do których od chwili ich wydania byłoby oczywiste, iż jest decyzją nieważną. Dodatkowo należy jedynie wskazać, iż zgłaszane obecnie przez skarżącego okoliczności podpisania decyzji z dnia [...] października 1989 r. przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Geologii Urzędu Wojewódzkiego w S., jak również okoliczność zgodności tej decyzji z ustaleniami planu miejscowego były przedmiotem oceny w postępowaniu zakończonym decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. Zarzuty skarżącego naruszenia wskazanych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowią zatem jedynie wyraz polemiki z organem orzekającym, który w przedstawionych okolicznościach sprawy nie mógł prowadzić ponownego postępowania nadzorczego wobec decyzji z dnia [...] października 1989 r. dlatego prawidłowo odmówił jego wszczęcia na podstawie art. 157 §3 kpa. Istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2003 r. uniemożliwia bowiem – w świetle art. 156 §1 pkt 3 kpa – ponowne rozstrzyganie sprawy oceny legalności decyzji z dnia [...] października 1989 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło