IV SA/Wa 2303/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - uchyla zaskarżoną decyzję - Decyzją z dnia [...] lipca 2010 roku, [...] Prezydent Miasta W. po rozpatrzeniu wniosku Spółki Akcyjnej D. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku, zmianie konstrukcji dachu oraz zabudowie tarasu na ostatniej kondygnacji budynku w zabudowie bliźniaczej znajdującego się na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta W. odwołanie wnieśli A. N. i S. N. Decyzją z dnia [...] października 2010 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie odwoławcze zainicjowane przez A. N., natomiast na skutek odwołania wniesionego przez S. N. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że A. N. nie ma żadnych praw do nieruchomości stanowiącej działkę o nr ew. [...], której wyłącznym właścicielem jest S. N. Nie jest też właścicielem lub użytkownikiem wieczystym innych działek sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji, to jest z działką o nr ew. [...]. Tym samym nie ma ona przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy na działce o nr ew. [...]. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. N. podnosząc zarzut, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego jest ona jedyną właścicielką działki o nr ew. [...]. Do skargi załączone zostało postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, sygn. akt [...] stwierdzające, że spadek po S. N. nabyła A. N. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] października 2010 roku, po dowiedzeniu się z treści skargi, że S. N. zmarł przed wszczęciem postępowania, zaś jedynym właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę o nr ew. [...] jest A. N. Sygn. akt IV SA/Wa 2303/10 W związku z wszczęciem postępowania nieważnościowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o zakończenie postępowania przed sądem administracyjnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło również, że niezależnie od tego, iż ewidencja gruntów i budynków okazała się nieaktualna, to winę za zaistniałą sytuację ponosi skarżąca, która w nagłówku pism kierowanych do organów administracji publicznej umieszczała obok swoich danych imię i nazwisko zmarłego S. N. oraz odbierała kierowane do niego pisma bez wskazania, że adresat nie żyje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. dowodem jest wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Nowa okoliczność faktyczna, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. to nowy fakt lub fakty. Faktem jest natomiast to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości; zjawisko, zdarzenie, określony stan rzeczy (Uniwersalny słownik języka polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza. Tom I. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 2003, str. 872). W przedmiotowej sprawie podstawą wznowienia postępowania jest ujawnienie na etapie postępowania sądowego dokumentu, z którego wynika, że S. N. zmarł [...] września 2006 roku, zaś jego jedyną spadkobierczynią jest A. N. Okoliczność ta wynika z dowodu jakim jest postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku, sygn. akt [...] stwierdzające, że spadek po S. N. nabyła A. N. Dokument ten istniał w dacie wydania zaskarżonej decyzji, jednakże nie był znany Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu gdy decyzja ta była wydawana. Dowód ten ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Umorzenie postępowania odwoławczego w odniesieniu do skarżącej motywowane było tym, że to nie skarżąca Sygn. akt IV SA/Wa 2303/10 jest właścicielem działki o nr ew. [...], tylko S. N. Tymczasem z ujawnionego dokumentu w postaci postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku wynika, że to skarżąca jest właścicielem tej działki. Tym samym nie było podstaw do umorzenia postępowania odwoławczego zainicjowanego wniesionym przez nią odwołaniem. Odwołanie to wniesione zostało przez podmiot do tego uprawniony i powinno zostać merytorycznie rozpatrzone. W odniesieniu do S. N., zdaniem Sądu, uznać należy, że nie zostało w jego imieniu wniesione odwołanie. W ocenie Sądu ujawniony dowód w postaci postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku pozwala stwierdzić, iż "odwołanie" S. N. jest czynnością, która nigdy nie zaistniała. Organ odwoławczy nie powinien zajmować w przedmiocie tego "odwołania" żadnego stanowiska procesowego i rozpatrzeć ponownie tylko odwołanie wniesione przez A. N. Nie sposób bowiem przyjąć, że skarżąca dokonała czynności procesowej działając w imieniu swojego zmarłego ojca. Okoliczności związane z wniesieniem tego "odwołania" należy jedynie opisać w uzasadnieniu decyzji. Zgodzić należy się ze stanowiskiem Kolegium, że odpowiedzialność za zaistniałą sytuację ponosi skarżąca, która sporządziła odwołanie w sposób, który sugeruje, iż wniesione ono zostało zarówno przez A. N. jak i przez S. N. Należy jednak zauważyć, że organ odwoławczy przystępując do rozpoznania odwołania także nie dokonał jego dokładnej analizy pod kątem spełnienia wymogów formalnych stawianych tego rodzaju pismom procesowym. Zwrócić należy uwagę, że w nagłówku odwołania jako odwołujący się wskazani zostali S. i A. N. Podpis widniejący pod odwołaniem, to jedynie nazwisko "N.". Otrzymując taki dokument organ odwoławczy przede wszystkim powinien był wyjaśnić, kto składał to odwołanie, to jest czy odwołującym się jest S. N., który reprezentuje A. N., czy też odwrotnie. Nadto w takiej sytuacji organ odwoławczy powinien był zażądać od jednej z osób wymienionych w odwołaniu pełnomocnictwa do reprezentowania drugiego z odwołujących się. Podjęcie tych czynności mogłoby skutkować ujawnieniem już na etapie postępowania odwoławczego faktu, że S. N. nie żyje. Odnośnie do wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego, by w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Sygn. akt IV SA/Wa 2303/10 decyzji z dnia [...] października 2010 roku zakończyć postępowanie przed sądem administracyjnym stwierdzić należy, iż jest on niezasadny. Co do zasady, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego to sąd administracyjny przejmuje uprawnienia do dokonywania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu i jego ewentualnej eliminacji z obrotu prawnego. Organ administracji może podjąć jedynie czynności w trybie tzw. autokontroli. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wskazać również należy na treść art. 56 wymienionej wyżej ustawy, z którego wynika, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Tymczasem w niniejszej sprawie postępowanie nieważnościowe wszczęte został po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, a nie przed jej wniesieniem. Po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego nie powinno być wszczynane postępowanie nadzwyczajne dotyczące decyzji, która została do sądu zaskarżona. Gdyby jednak postępowanie takie zostało wszczęte i w jego wyniku wyeliminowana zostałaby z obrotu prawnego decyzja, która została zaskarżona do sądu administracyjnego, to fakt taki sąd musiałby wziąć pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy. W sytuacji, gdy decyzja zaskarżona do sądu administracyjnego zostałaby wyeliminowana z obrotu prawnego przestałby bowiem istnieć przedmiot postępowania sądowego. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca. Jak wynika bowiem z nadesłanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 roku, Nr [...] w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 2010 roku, które nosi numer [...], nie zapadło żadne rozstrzygnięcie. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.