IV SA/Wa 2306/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. K. i S. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania J. i S. K. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 roku ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości B., gmina [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 1,9300 ha, stanowiącej własność J. i S. K. (KW [...]), poprzez zezwolenie P. S.A. z siedzibą w K. na założenie i przeprowadzenie w granicach pasa technologicznego przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn: "Budowa dwutorowej linii 400kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...]" oraz zobowiązującej P. S.A. z siedzibą w K. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że postępowanie w sprawie wszczęto zawiadomieniem Starosty [...] z dnia [...] lutego 2015 roku, Nr [...] na wniosek z dnia [...] lutego 2015 roku spółki pod firmą P. S.A. z siedzibą w K. Wnioskodawca wskazał, że na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami wnosi o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości B., gmina L., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 1,9300 ha, poprzez zezwolenie P. S.A. na założenie i przeprowadzenie przez wymienioną nieruchomość przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pod nazwą "Budowa dwutorowej linii 400kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...]". Wskazano na powierzchnię ograniczenia oraz wyszczególniono prace związane z realizacją inwestycji. Ponadto na podstawie art. 124 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami wniesiono o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. Organ podał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r.. poz. 518 ze zm. dalej zwana u.g.n.), Organ odwoławczy wskazał, że: - z materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowa nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy L. uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2014 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 kV [...] na terenie Gminy L. położona jest na trasie przebiegu ww. linii elektroenergetycznej. W trybie postępowania nadzorczego Wojewoda [...] w rozstrzygnięciu z dnia [...] grudnia 2014 roku, [...] stwierdził nieważność w części Uchwały Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2014 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 kV [...] na terenie Gminy L. z wyłączeniem ustaleń dotyczących linii elektroenergetycznej 400 kY relacji [...]; - na mapie do celów projektowych, pn. "Plan trasy linii 2x400 kV [...]" określono planowaną lokalizację inwestycji, poprzez wskazanie przebiegu projektowanej linii, pasa technologicznego o szerokości 70 m w obrębie przedmiotowej działki; - we wniosku wskazano, na zakres robót związanych z inwestycją polegających na wybudowaniu (posadowieniu) oraz późniejszym funkcjonowaniu napowietrznej dwutorowej linii wraz z wszelkimi obiektami i urządzeniami niezbędnymi do jej eksploatacji, wykonanie przebudowy istniejących na nieruchomości napowietrznych linii elektroenergetycznych wysokiego napięcia, niskiego napięcia oraz linii telekomunikacyjnych, zbliżonych lub krzyżowanych z linią, dostępie, wejściu, przechodzie, przejeździe niezbędnym sprzętem osób upoważnionych przez P. S.A. w celu wykonania czynności związanych z budową, eksploatacją, konserwacją, remontem, modernizacją, przebudową, usuwaniem awarii linii, w tym dokonywaniem wymiany niezbędnych jej elementów, ustanowieniu ograniczeń i zakazów wynikających z istnienia pasa technologicznego linii o szerokości 70 m (2 x 35 m po każdej stronie linii) w tym polegających na zakazie wznoszenia w pasie technologicznym budynków mieszkalnych, budowli, zakazie utrzymywania w pasie technologicznym drzew, krzewów i roślinności przekraczającej 3 m wysokości, a także korzystaniu z nieruchomości obciążonej w sposób zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami dotyczącymi linii elektroenergetycznych, ochrony zdrowia i życia ludzkiego oraz ochrony środowiska; - P. S.A. prowadziła rokowania z właścicielami nieruchomości J. K. i S. K. w sprawie wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości. Państwo J. i S. K. nie wyrazili zgody na udostępnienie nieruchomości w celu realizacji planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego, co zostało udokumentowane. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem organu II. instancji, Starosta [...] orzekając o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stwierdził, że wniosek P. S.A. spełnia wymogi przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n. ponieważ wskazana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L., złożenie wniosku poprzedzone zostało rokowaniami inwestora z właścicielem nieruchomości w sprawie uzyskania zgody na wykonanie prac związanych z wymienioną inwestycją, która to inwestycja stanowi niewątpliwie cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Ponadto w decyzji wskazano zarówno powierzchnię nieruchomości, która podlegać będzie ograniczeniu, lokalizację inwestycji oraz okres ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. W związku z zarzutami strony, organ odwoławczy dokonał również oceny spełnienia przesłanek wynikających z art. 124 ust. 1 u.g.n. do wydania decyzji w niniejszej sprawie, tj.: 1/ ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości musi nastąpić aby zrealizowany został cel publiczny, 2/ realizacja planowanej inwestycji jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, 3/ wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. zostało poprzedzone przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań o wyrażenie przez tę osobę zgody na realizację inwestycji. Organ podał, że w art. 6 w pkt 2 u.g.n. jako jeden z celów publicznych wskazano budowę i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Realizacja inwestycji polegającej na umieszczeniu przewodów linii elektroenergetycznej na przedmiotowej nieruchomości gruntowej, ma zaspokajać potrzeby społeczeństwa w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną w północno wschodniej części kraju i została ujęta w Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju [...] uchwalonego Uchwalą Nr [...] Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2011 roku (publ. MP z [...]., poz. [...]) i zaplanowana do realizacji w 2015 roku i jej ukończenia do końca 2016 roku. Zdaniem Wojewody, decyzja organu I. instancji wskazuje precyzyjnie powierzchnię podlegającą ograniczeniu - 0,4811 ha (pas technologiczny o wymiarach 70 m i 69 m), zakres prac związanych z inwestycją oraz przebieg linii elektroenergetycznej na przedmiotowej nieruchomości (załącznik graficzny Nr [...] do decyzji - wycinek z mapy z projektowaną trasa linii 2x400 kV [...].). W decyzji określono również okres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, tj. od maja 2015 roku do grudnia 2016 roku, nie dłużej niż 60 dni. Zdaniem organu odwoławczego, inwestycja została zaplanowana przez inwestora zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenie tym dopuszcza się lokalizację obiektów urządzeń elektroenergetycznych w tym: słupów i przewodów elektroenergetycznych oraz infrastruktury towarzyszącej w tym: dróg do obsługi infrastruktury elektroenergetycznej. Ponadto wydanie decyzji poprzedzone było próbą uzyskania zgody na korzystanie z nieruchomości w celu realizacji inwestycji. Organ podkreślił, że złożenie wniosku inwestora poprzedzone było przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań, na dowód czego przedłożono: - protokoły rozbieżności sporządzone w dniu [...] kwietnia 2014 roku i z dnia [...] sierpnia 2014 roku, - pisma z dnia [...] grudnia 2014 roku adresowane do J. K. i do S. K. o wyrażenie zgody na ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości, w drodze umowy służebności przesyłu na rzecz inwestora – P. S.A. o wyrażenie zgody na realizację inwestycji na działce. Jak wskazano we wniosku, pismo pozostało bez odpowiedzi ze strony J. i S. K. i strona nie wyraziła zgodny na dobrowolne udostępnienie nieruchomości w celu realizacji inwestycji. Zatem przesłanka poprzedzenia rokowaniami wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości została w niniejszej sprawie spełniona. Brak porozumienia stron odnośnie wyrażenia zgody na udostępnienie nieruchomości uniemożliwiło polubowne załatwienie sprawy. Organ odwoławczy wskazał, że również na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] marca 2015 roku z udziałem stron postępowania, J. i S. K. oświadczyli, iż wyrażą zgodę na podpisanie umowy pod warunkiem wykupu i wcześniejszej wypłaty odszkodowania za całą działkę. Zdaniem strony linia energetyczna powinna przebiegać po trasie omijającej działkę nr [...]. Przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. będący podstawą wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości nie przewiduje, by uzyskanie zezwolenie uzależnione było od zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Organ wskazał, że odszkodowanie przysługuje dopiero wtedy gdy wystąpi szkoda. Roszczenie strony w zakresie wykupu całej nieruchomości może być dochodzone w odrębnym postępowaniu, po zrealizowaniu planowanej inwestycji i tym samym nie może mieć wpływu na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie. Wojewoda wskazał, że w punkcie 6 zaskarżonej decyzji zobowiązano P. S.A. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, do zapłaty odszkodowania. Odnosząc się do kwestii zawieszenia postępowania organ odwoławczy podał, że podnoszony przez stronę fakt, iż przed sądem administracyjnym toczą się postępowania ze skargi mieszkańców Gminy L. na uchwały Rady Gminy L. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy L. oraz w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zagadnienia wstępnego w rozumieniu wymienionego przepisu nie stanowi również wskazywane przez stronę wszczęte przez mieszkańców Gminy L. postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...].04.2015 roku o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie tej inwestycji. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. K. i S. K., reprezentowani przez adwokata, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami polegające na tym, że poprzez niezastosowanie tych przepisów organ bezzasadnie przyjął, iż w niniejszej sprawie w utrzymanej w mocy decyzji z dnia [...] maja 2015 r. organ I instancji - Starosta [...] precyzyjnie określił lokalizację i powierzchnię ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności niniejszej sprawy przedstawionych w zgromadzonym materiale dowodowym powinna prowadzić do wniosku, iż w niniejszej sprawie organ I instancji nie określił w sposób prawidłowy lokalizacji i powierzchni ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, ponieważ ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości wskazane w tej decyzji odnoszą się do całej powierzchni nieruchomości położonej w miejscowości [...], gm. L., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 1,9300 ha podczas gdy zgodnie z art. 124 § 1 u.g.n. oraz zasadą ograniczania korzystania z nieruchomości przez właściciela w jak najmniejszym, niezbędnym zakresie, ograniczenie powinno ograniczać się jedynie do części nieruchomości, na której ma być prowadzona inwestycja. W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzja ograniczająca korzystanie przez właściciela z jego nieruchomości musi być precyzyjna w zakresie określenia części, której dotyczy. W wydawanej decyzji zakres ograniczenia prawa własności lub użytkowania wieczystego musi być ściśle określony, co oznacza, że musi ona wskazywać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela (użytkownika wieczystego) i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego. Samo odwołanie się w decyzji do dokumentów jest niewystarczające. Zarzucono, że w decyzji organu I. instancji została jedynie wskazana szerokość pasa technologicznego oraz powierzchnia zajętej pod pas nieruchomości. W pozostałym zakresie organ wydający decyzję w I. instancji wskazał na ogólne postanowienia miejscowego planu zagospodarowania, wydając decyzję, która odnosi się do całej nieruchomości będącej własnością skarżących. Zdaniem skarżących określenie nieruchomości, na której ma być wykonywane ograniczenie sposobu korzystania było w decyzji nieprecyzyjne oraz sprzeczne z zasadą ustanawiania ograniczeń praw właściciela do niezbędnego zakresu, m.in. poprzez brak dokładnego wskazania zakresu wycinki drzew (w decyzji wskazane jest jedynie że w szczególności dotyczy ono wycinki w pasie technologicznym), zapewnienia dostępu wejścia, przechodu, przejazdu (brak wskazania części nieruchomości objętej w/w ograniczeniem) oraz) wykonania przebudowy istniejących na nieruchomości napowietrznych linii elektroenergetycznych oraz linii telekomunikacyjnych (brak wskazania części nieruchomości objętej w/w ograniczeniem), organ II. Instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, że określenie powierzchni nieruchomości, której dotyczy ograniczenie sposobu korzystania jest precyzyjne i ogranicza się do powierzchni pasa technologicznego, którą uznać należy za konieczną i niezbędna do umożliwienia przeprowadzenia inwestycji pożytku publicznego. Ustalenie to, zdaniem skarżących, pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią decyzji I. instancji, która odnosi się do całej powierzchni nieruchomości objętej KW nr [...], na co wskazuje nie tylko brak zastrzeżenia w treści decyzji organu I instancji w/w ograniczenia powierzchni, ale również stwierdzenie z treści w/w decyzji odnoszące się do wycinki drzew, która ma być prowadzona w szczególności z zakresie pasa technologicznego. W zaskarżonej decyzji organ nie uzasadnił również, z jakiego powodu uznał, że powierzchnia pasa technologicznego jest powierzchnią uzasadnioną i konieczną dla ograniczeń wskazanych w decyzji organu I. instancji. W ocenie skarżących, pozostawienie w obrocie prawnym decyzji administracyjnych organów I. i II. Instancji w istniejącej treści prowadzi do zbyt szerokiego i niczym nieusprawiedliwionego ograniczenia prawa własności skarżącego, który zgodnie z treścią utrzymanej w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r., zobowiązany został do tolerowania działań] wnioskodawcy na powierzchni całej swojej nieruchomości (1,9300 ha), pomimo, że ograniczenia korzystania z nieruchomości powinny być ograniczone od minimum, niezbędnego do prowadzenia przez Wnioskodawcę inwestycji wskazanej we wniosku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.), zgodnie z którym, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nie wyraża na to zgody. Takie ograniczenie może nastąpić jedynie zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości w celu uzyskania zgody na wykonanie prac wymienionych w art. 124 ust. 1 tej ustawy. Planowana na działkach skarżących (nr [...] o pow. 1,9300 ha) inwestycja miała polegać na założeniu i przeprowadzeniu w granicach pasa technologicznego przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn: "Budowa dwutorowej linii 400kV [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...]". Jest to zatem inwestycja, która mieści się w dyspozycji przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n. Jak trafnie ustaliły organy orzekające w niniejszej sprawie, planowana inwestycja jest również zgodna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W aktach sprawy znajduje się Uchwała Rady Gminy L. nr [...] z dnia [...] listopada 2014r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 kV [...] na terenie gminy L.(Dz.Urz. Woj. [..] z dnia [...] stycznia 2015r., poz. [..]) oraz rozstrzygnięcie nadzorcze nr [...] z dnia [...] grudnia 2014r. Wojewody [...] stwierdzające nieważność tej uchwały w części dot. ustaleń: § 8 ust. 5; § 11 ust.1 pkt 4; pkt 6 lit. d) w zakresie sformułowania: "(...) w stosunku do powierzchni działki (...)", § 11 ust.3 uchwały oraz w części graficznej, w odniesieniu do terenów oznaczonych symbolami: od 1R do 24R oraz 27R do 59R; § 11 ust.3 pkt 5 w odniesieniu do terenów oznaczonych symbolem: 25R i 26R; § 11 ust.4 pkt 6 lit. a). Powyższa uchwała Gminy L. odnośnie ustaleń dotyczących linii elektroenergetycznej 400 kV [...], nadal zachowuje swą ważność, ponieważ powołanym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody [...] nie stwierdzono jej nieważności. Z akt sprawy wynika również, że inwestor przeprowadził rokowania z właścicielami nieruchomości objętej wnioskiem. Potwierdzają to protokoły rozbieżności sporządzone w dniu [...] kwietnia 2014 roku i z dnia [...] sierpnia 2014 roku, pisma z dnia [...] grudnia 2014 r. adresowane do skarżących o wyrażenie zgody na ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości, w drodze umowy służebności przesyłu na rzecz inwestora. Skoro pisma te pozostały bez odpowiedzi organ był uprawniony do wszczęcia, na wniosek inwestora, i prowadzenia postępowania w przedmiocie ograniczeni sposobu korzystania z nieruchomości. W niniejszym postępowaniu przeprowadzono również rozprawę administracyjną, w toku której J. i S. K. oświadczyli, że wyrażą zgodę na podpisanie umowy pod warunkiem wykupu i wcześniejszej wypłaty odszkodowania za całą działkę. W ocenie Sądu, organy orzekające słusznie wskazały, że przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. nie przewiduje, że by uzyskanie zezwolenia uzależnione było od zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Zaznaczyć należy, że z art. 124 ust. 4 u.g.n. wynika natomiast, że osoba lub jednostka organizacyjna, która występuje o zezwolenie, ma obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac, a w sytuacji w której wykonane ciągi, przewody lub urządzenia uniemożliwiają właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystania z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, dają mu możliwość żądania aby albo starosta albo występujący z wnioskiem o zezwolenie, w drodze umowy, nabył własność lub użytkowanie wieczyste nieruchomości (art. 124 ust. 5 u.g.n.). Z powyższego wynika, że podmiot w stosunku do którego została wydana decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości, może żądać wykupu nieruchomości jedynie w przypadku, gdyby okazało się niemożliwym korzystanie z nieruchomości na dotychczasowych zasadach. Może to nastąpić dopiero po zrealizowaniu inwestycji. Z akt sprawy wynika, że ograniczenie sposobu korzystania z działki nr [...] będzie wiązało się przeciągnięciem nad tą działką przewodów napowietrznej linii energetycznej. Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. powinna określać przedmiot ograniczenia i jego terytorialny zakres oraz musi jednoznacznie wskazywać przebieg inwestycji przez nieruchomość (por.Marian Wolanin [w:] J. Jaworski, A. Prusaczewk, A. Tułodziecki, M. Wolanin "Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2009, s. 796; wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 185/09). Zdaniem Sądu, wbrew wywodom skargi, organ w sposób wyczerpujący i prawidłowy określił lokalizację inwestycji i powierzchnię ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Z zaskarżonych decyzji jasno wynika, że ograniczenie sposobu korzystania nie dotyczy całej działki, ale części nieruchomości oznaczonej nr. ew. [...]. W decyzji organu I. instancji wyraźnie wskazano, że ustanowienie ograniczeń i zakazów będzie tyczyć pasa technologicznego o szerokości 70 m (tj. po 35 m w obie strony od osi linii) przewodów napowietrznej linii dwutorowej, wycinkę drzewostanu na obszarze pasa technologicznego oraz trwałe lub okresowe wyłącznie nieruchomości w obrębie pasa technologicznego z produkcji rolnej. W pkt 3 określono w sposób jednoznaczny powierzchnię pasa technologicznego na 0,4811 ha. – pas gruntu o szerokości 70 m i długości 69 m. Dokładny przebieg linii i szerokość pasa technologicznego został również przedstawiony na załączniku graficznym do decyzji organu I. instancji. Szerokość pasa technologicznego została określona w postanowieniach planu miejscowego, a więc aktu prawa miejscowego powszechnie obowiązującego i jako taka nie podlegała zmianom. W związku z tym zbędne stało się uzasadnianie przez organ powierzchni wytyczonego pasa technologicznego, skoro określony został w planie miejscowym. W ocenie Sądu, w zaskarżonej decyzji także zakres wycinki drzew został ustalony w sposób niebudzący wątpliwości. Z pkt 2 d decyzji Starosty [...] z [...] maja 2015 r. wynika, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polegało będzie na zezwoleniu na wycięcie drzewostanu na obszarze pasa technologicznego oraz zakazie utrzymywania w pasie technologicznym drzew, krzewów i roślinności przekraczającej 3 metry wysokości (pkt 2 c decyzji). Nie są również zasadne zarzuty naruszenia art. 7, 8, 9, 77 § 1, 107 § 3 K.p.a. Organy orzekające w sprawie w sposób prawidłowy oceniły zebrany materiał dowodowy, a uzasadnienie decyzji organów obu instancji odpowiada prawu. Sąd nie dostrzegł też w zaskarżonych decyzjach takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością uwzględnienia skargi z urzędu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.