IV SA/Wa 2308/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na działania Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w [...] postanawia: odrzucić skargę Pismem datowanym na dzień 7 lipca 2015 r. a nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 lipca 2016 r. B. B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na odmowę przez Konsula RP w [...] dokonania czynności nadania biegu wnioskowi o wydanie uzasadnienia wyroku. Skarżąca podniosła, że w związku z nieobecnością w kraju, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku za pośrednictwem Ambasady Polskiej w [...]. Podała, że organ odmówił nadania wnioskowi biegu. Jego przyjęcie i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie zostało uwarunkowane poniesieniem przez skarżącą opłaty. Ostatecznie uniemożliwiono skarżącej skorzystanie z przysługujących jej praw. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 14 listopada 2016 r.) Konsul RP w [...] wyjaśnił, że w dacie, w której skarżąca zwróciła się o przekazanie sądowi administracyjnemu w Polsce wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, obowiązywał już art. 34 pkt 21 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. Prawo konsularne (Dz. U. z 2015 r. poz. 1274 ze zm.), zgodnie z którym Konsul na podstawie odrębnych przepisów przyjmuje pisma i przekazuje je do kraju, jeżeli ich złożenie u konsula skutkuje, zgodnie z odrębnymi przepisami, zachowaniem terminu w postępowaniu. Jednocześnie wskazał, że czynność ta – zgodnie z Taryfą Opłat Konsularnych, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 18 grudnia 2015 r., jest czynnością za którą pobierana jest opłata konsularna wynosząca 20 euro. Wnioskodawczyni odmówiła wniesienia stosownej opłaty konsularnej. W ocenie organu, skarga B. B. na działania Konsula nie znajduje uzasadnienia prawnego jak również merytorycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarżąca jako przedmiot skargi wskazała odmowę dokonania przez Konsula RP czynności polegającej na nadaniu biegu wnioskowi o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że oddanie pisma w polskiej placówce konsularnej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skuteczne złożenie pisma w placówce konsularnej jest czynnością procesową wskazującą datę wniesienia pisma do sądu administracyjnego. Natomiast przyjęcie pisma i nadanie mu biegu przez placówkę konsularną nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, lecz czynnością o charakterze technicznym. Zatem zarzucana w skardze odmowa nadania biegu czynności procesowej nie mieści się w żadnej z ww. kategorii aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ani też na takie zaskarżenie nie pozwalają żadne przepisy ustaw szczególnych. W konsekwencji należało stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do kognicji sądów administracyjnych, zatem - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest odrzucić skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.