IV SA/Wa 2311/20

PostanowienieWSA w Warszawie2021-05-19

Skład orzekający: Wojciech Rowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną postępowania administracyjnego może wnieść skargę do sądu administracyjnego, nie wykazując interesu prawnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie wykazał posiadania interesu prawnego do jej wniesienia. Brak wykazania interesu prawnego, zgodnie z art. 50 § 1 PPSA, stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący B. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dotyczącą ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Sąd, mając wątpliwości co do posiadania przez skarżącego interesu prawnego, wezwał go do jego wykazania. Skarżący udzielił odpowiedzi, która nie wykazała jego interesu prawnego w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę B. W. (dalej: "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pod nazwą: [...]. Wobec wątpliwości dotyczących posiadania przez Skarżącego interesu prawnego do wniesienia skargi od powyższej decyzji, zarządzeniem z 1 kwietnia 2021 r. wezwano go do wykazania interesu prawnego. Skarżący pismem z 26 kwietnia 2021 r. odpowiedział na powyższe wezwanie i poinformował, że: "Pojęcie "Prezydent Rzeczypospolitej" jest zdefiniowane przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w rozdziale V i obejmuje ono art. 129 ust. 2. Wymóg ten musi być spełniony jako warunek zastosowania jej art. 130. Z brzmienia ust. 2 art. 129 Konstytucji wyraźnie wynika, iż odnosi się on wyłącznie do wyborcy, a zatem nie jest dostępny dla podmiotów zgłaszających kandydatów i komisji wyborczych. Wobec tego protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej nie ma zastosowania w sprawie ważności jego wyboru. Bezsporne jest także to, że do chwili upływu w dniu 17 października 1999 r. terminu wyznaczonego w art. 236 ust. 1 Konstytucji, Rada Ministrów nie przedstawiła Sejmowi projektu ustawy niezbędnej do stosowania ust. 2 art. 129 Konstytucji i korzystanie z tego prawa w praktyce jest niemożliwe przez co sprawa ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej w dniu 8 października 2000 r. jeszcze nie została rozstrzygnięta i pozostaje przed Sądem Najwyższym zawisłą, co w sposób oczywisty wyklucza zastosowanie art. 130 Konstytucji w jej toku. Naruszenie przepisów procedury powoduje bezprawność władztwa w Polsce, które utrzymuje i finansuje Unia Europejska przez zaniechanie działania jej Rady z naruszeniem art. 2 ust. 2 Traktatu o przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r. Wnoszę o: zawieszenie postępowania i pytanie do Trybunału Sprawiedliwości UE, czy ważny jest ten Traktat wobec Polski w braku jego uprzedniej ratyfikacji, zgodnie z art. 2 ust. 1 tego Traktatu. Z wykazem projektów ustaw, które wpłynęły w III kadencji Sejmu (1997-2001) można zapoznać się na jego stronie internetowej (www.sejm.gov.pl) w zakładce Archiwum III kadencja/Przegląd wszystkich projektów ustaw." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem podstawowym kryterium wniesienia skargi jest posiadanie interesu prawnego. Skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej przez niego decyzji. Wprawdzie wystąpił do organu II instancji w toku jego prowadzenia, jednakże pomimo skierowania doń wezwania w tym przedmiocie, nie wykazał, że spełnia wymagania wskazane w art. 74 ust. 3a ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2020 poz. 283), lub też art. 28 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021 poz. 735). Na analogiczne wezwanie Sądu dotyczące jego interesu prawnego do występowanie w tej konkretnej sprawie, Skarżący udzielił zacytowanej w stanie faktycznym odpowiedzi. Jej treść nie wskazuje w żaden sposób, z jakich faktów wywodzi on swój interes prawny w postępowaniu dotyczącym ustalenia uwarunkowań środowiskowych dla przedsięwzięcia dotyczącego budowy drogi wodnej pomiędzy [...]a [...]. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło