IV SA/Wa 2312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. z 2 kwietnia 2015 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2015 r. wydanego w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2015 r. Wyrokiem z 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na postanowienie Ministra Zdrowia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z 2 kwietnia 2015 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie do powyższego wyroku. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego adw. W. T. i uznane za skutecznie doręczone. Pełnomocnik skarżącego zmarł w dniu [...] lipca 2013 r. Na potwierdzenie tej okoliczności skarżący dołączył nekrologi i notatki z Wikipedii. Dalej skarżący wskazał, że w toku postępowania ustanowił swoim pełnomocnikiem również adw. M. C. Pełnomocnik ten aktywnie działał w postępowaniu, m.in. wysłał do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z prośbą o możliwie jak najszybsze wyznaczenie terminu rozprawy, reprezentował skarżącego podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który uchylił wcześniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wywiódł, że skierowanie zawiadomienia o terminie rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym do nieżyjącego pełnomocnika adw. W. T., zamiast adw. M. C. spowodowało, że skarżący nie został powiadomiony o tym, że w sprawie został wyznaczony termin i nie mógł brać czynnego udziału w postępowaniu. O wydanym wyroku skarżący dowiedział się dniu 26 marca 2015 r. W tym dniu działający z upoważnienia pełnomocnika skarżącego aplikant adwokacki zapoznał się z aktami sprawy w czytelni Sądu i ustalił obecny stan sprawy. Powyższe okoliczności, w ocenie skarżącego, wskazują, że skarżący i jego pełnomocnik adw. M. C. nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. Pełnomocnik skarżącego dochował należytej staranności i zadbał o ustalenie jaki jest stan sprawy bezpośrednio w siedzibie Sądu. Skarżący dodał, że dochował również ustawowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu oraz złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia od wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku nastąpi w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, strona dopełni czynności, dla której był ustanowiony termin oraz uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący dokonał również czynności procesowej, której uchybił – złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. W dalszej kolejności oceny wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym, o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). Dodatkowo zauważyć należy, że przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, dlatego ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd podzielił argumentację skarżącego, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku z 20 stycznia 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący pełnomocnikiem do reprezentowania go przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi ustanowił adw. W. T. (k.15). Pismem z 17 grudnia 2014 r. wysłano do pełnomocnika zawiadomienie o terminie rozprawy - wyznaczonej na dzień 20 stycznia 2015 r. Zawiadomienie to zostało zwrócone do Sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie" i uznane za skutecznie doręczone na podstawie art. 73 p.p.s.a. Z przedłożonych nekrologów wynika natomiast, że adw. W. T. zmarł w dniu [...] lipca 2013 r. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił okoliczność braku wiedzy o terminie rozprawy i wydanym na niej rozstrzygnięciu. Niewątpliwie okoliczności te przemawiają za przyjęciem, że skarżący nie z własnej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Sąd nie uwzględnił natomiast argumentu, że zawiadomienie o rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie powinno być doręczone pełnomocnikowi adw. M. C. Zakres udzielonego w dniu 13 września 2013 r. pełnomocnictwa obejmował tylko postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k.121). Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.