IV SA/Wa 2312/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-14

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz-Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego lub ich części, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ani ich części. Dochody rodziny, pomimo ponoszenia wydatków na leczenie i utrzymanie, są wystarczające do pokrycia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego i ewentualnego wynagrodzenia adwokata. Wydatki na posiadanie trzech telefonów nie zostały uznane za niezbędne.
Stan faktyczny
Skarżący A. U. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku ze skargą na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Wnioskodawca i jego żona posiadają mieszkanie, a ich łączny miesięczny dochód netto wynosi ponad 3100 zł. Skarżący ponosi wydatki na leczenie i utrzymanie, jednak referendarz sądowy uznał, że nie wykazał on braku możliwości pokrycia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. U. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. A. U. w piśmie z dnia 6 sierpnia 2015 r. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 sierpnia 2015 r. skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Żona skarżącego K. U. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę za wynagrodzeniem 1611 zł. netto miesięcznie. Wnioskodawca pobiera emeryturę w wysokości 1495 zł. netto miesięcznie. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że skarżący jest właścicielem mieszkania o pow. 54 m², nie posiada żadnych środków pieniężnych oraz oszczędności. Wyjaśnił, że on i jego żona cierpią na liczne schorzenia, co w oczywisty sposób generuje zwiększone wydatki na zakup lekarstw. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. wezwał A. U. do nadesłania: wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne (z ostatnich trzech miesięcy) wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji (oświadczenia o nieposiadaniu rachunku bankowego), wyjaśnienia, ile wynoszą stałe, miesięczne wydatki związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych rodziny skarżącego (wyżywienie, opłaty za energię elektryczną, wodę, bilety komunikacji miejskiej, lekarstwa i inne wydatki ponoszone w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych) oraz dokumentów (rachunki, faktury, dowody wpłaty itp.) potwierdzających wysokość ponoszonych miesięcznie stałych wydatków związanych z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych rodziny skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył m.in., przedstawił już część rachunków dotyczących kosztów niezbędnego utrzymania (tj. za gaz, prąd, wodę i nieczystości). Wyjaśnił, że niezbędne wydatki wynoszą 2450 zł. Na tę kwotę składa się: czynsz za mieszkanie (460 zł.), opłaty za: energię elektryczną (100 zł.), gaz ziemny (150 zł.), lekarstwa (250 zł.), trzy telefony tj. stacjonarny i dwa komórkowe (110 zł). Na zakup pożywienia skarżący przeznacza 1000 zł., na ubrania – 350 zł. Do pisma dołączono: kopie rocznych zeznań podatkowych A. U. (za 2013 r. i za 2014 r.), wyciąg z konta bankowego w Banku [...] za okres od 6 stycznia 2015 r. do 5 marca 2014 r. i od dnia 6 kwietnia 2015 r. do 5 sierpnia 2015 r., kopie potwierdzenia przelewu kwot 35,40 zł. tytułem opłaty za telefon, kopię potwierdzenia zapłaty czynszu za mieszkanie za sierpień 2015 r. (460 zł.), dowody wpłaty za obiady, rachunki za zakup lekarstw (z 6 maja 2015 r. na kwotę 76,61 zł., z 15 lipca 2015 r. na kwoty 47,28 zł i 12 zł., z 26 sierpnia 2015 r. na kwoty 104,78 zł. i 25 zł.) Skarżący przedstawił ponadto dokumenty potwierdzające, że w dniach 17 czerwca, 24 sierpnia i 27 sierpnia 2015 r. wpłacił na swoje kontro bankowe odpowiednio: 180 zł., 68,68 zł., 252,04 zł., natomiast w dniu 26 lutego 2015 r. wypłacił z konta bankowego 1500 zł. Skarżący twierdzi, że ze względu na niski poziom osiąganych dochodów członków gospodarstwa domowego, nie jest w stanie podołać kosztom postępowania sądowo - administracyjnego w jakimkolwiek zakresie. Na dochód strony składa się emerytura A. U. w kwocie 1495, 55 zł (przekazywana na konto bankowe) oraz wynagrodzenie za pracę K. U. w kwocie 1611 zł. (średnie wynagrodzenie netto z ostatnich 3 miesięcznie zgodnie z zaświadczeniem jej pracodawcy z dnia 15 kwietnia 2015 r.). Zdaniem referendarza sądowego A. U. nie wykazał, że nie podoła jakichkolwiek kosztom postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), ani że nie jest w stanie ponieść części kosztów sądowych ze względu na niebezpieczeństwo uszczerbku na swym utrzymaniu (art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy). Skarżący i jego żona posiadają mieszkanie, uzyskują stałe dochody w wysokości, która przekracza tzw. minimum socjalne. Rodzina ponosi wydatki związane z utrzymaniem trzech telefonów. Jednakże te ciężary nie mogą być traktowane za wydatki o charakterze niezbędnym. Posiadanie trzech telefonów nie jest niezbędne dla utrzymania egzystencji osoby fizycznej. Poziom utrzymania koniecznego można określić jako właściwy dla oznaczonej osoby fizycznej oraz członków jej gospodarstwa domowego poziom niezakłóconej realizacji podstawowych potrzeb życiowych. Potrzebami, bez których zaspokojenia nie można byłoby w aktualnych warunkach rozwoju cywilizacyjnego egzystować są m.in.: potrzeby związane z pokryciem kosztów zamieszkania, zakupem podstawowych produktów żywnościowych, niezbędnych lekarstw, inne koszty leczenia (np. koszty dojazdu do lekarza, rehabilitanta, koszty zakupu żywności niezbędnej ze względu na zalecaną dietę). Skarżący nie nadesłał żądanych przez referendarza dowodów ponoszenia kosztów leczenia w wysokości podanej we wniosku o przyznanie prawa pomocy (250 zł. miesięcznie) oraz opłat za energie elektryczną i gaz. Na obecnym etapie postępowania jego kontynuowanie zależy od uiszczania wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Uiszczenie wpisu w takiej wysokości nie stanowi trudności dla rodziny, która uzyskuje dochody w stałej wysokości. Zapłata wynagrodzenia adwokackiego także nie przekracza możliwości finansowych rodziny skarżącego, skoro jak twierdzi, na niezbędne utrzymanie przeznacza 2450 zł. miesięcznie. Reasumując, nie sposób w sytuacji majątkowej i rodzinnej wnoszącego o prawo pomocy dostrzec potrzeby zastosowania instytucji prawa pomocy, choćby w zakresie częściowym. Stałe dochody rodziny i ich wysokość (ponad 3100 zł.) oraz wysokość niezbędnych wydatków pozwalają nie tylko w pełni uczestniczyć w kosztach finansowych prowadzonego postępowania, ale także na pokrycie bieżących i koniecznych wydatków związanych z zakupem leków i innymi kosztami leczenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło