IV SA/Wa 2330/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: I. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić w niniejszej sprawie dla skarżącej adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Z. I. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie. We wniosku wskazała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie pracuje, natomiast otrzymywany zasiłek przeznacza na wynajem mieszkania i bieżące utrzymanie. Skarżąca nie ma możliwości legalnego zatrudnienia, z tego też względu nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Podkreśliła, że z u uwagi na fakt, że nie zna języka polskiego, ani polskiego prawa, nie może samodzielnie występować przed sądem. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżąca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie przyznane wnioskodawcy z tytułu przebywania na terytorium RP i ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 750 zł miesięcznie. Pieniądze otrzymywane w procedurze uchodźczej skarżąca przeznacza na opłacenie niezbędnych potrzeb życia codziennego oraz wynajem mieszkania. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.