IV SA/Wa 2330/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W. T. i T. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę Decyzją z [...] lipca 2016r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej k.p.a.) oraz art. 9 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015, poz. 1774, z późno zm. - dalej u.g.n.), po rozpatrzeniu odwołania Państwa T. i W. małż. T., reprezentowanych utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...]. Decyzją tą orzeczono o zezwoleniu [...] S. A., na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, położonej w miejscowości B. gmina Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność Państwa T. i W. małż. T. w udziale 1/2 części oraz Pana W. T. w udziale 1/2 części, w celu założenia i przeprowadzenia przez w/w działki napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...], oraz nadano w/w decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 124 ust. 1 a u.g.n. i wyjaśnił, że dla wydania decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości spełnione muszą zostać, w myśl tego przepisu następujące przesłanki: decyzja może zostać wydana po złożeniu wniosku przez podmiot, który będzie realizował cel publiczny, uprzednio musi zostać wydana decyzja z art. 124 ust. 1 u.g.n. tj. decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, musi wystąpić jeden z przypadków, o których mowa wart. 108 k.p.a., tj. musi istnieć konieczność ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony względnie konieczność tę musi uzasadniać ważny interes gospodarczy. W rozpoznawanej sprawie wnioskiem z dnia 8 lutego 2016 r., [...] S.A. z siedzibą w K., wystąpiły do Starosty S. o wydanie na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. decyzji na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w miejscowości B. gmina Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność Państwa T. i W. małż. T. oraz o nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Starosta S. decyzją z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] ograniczył sposób korzystania z w/w nieruchomości, poprzez udzielenie spółce [...] S.A. zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie przez w/w działki przewodów służących do przesyłu energii elektrycznej (napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...]) oraz jednego stanowiska słupowego (wraz z fundamentami) o wysokości do 60 m i powierzchni zajęcia na poziomie gruntu nie przekraczającej 225 m2, w postaci trzech przewodów roboczych wiązkowych trój przewodowych i dwóch odgromowych o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 20 m w przedziale wysokości ich zawieszenia od 10m do 60 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia wynoszącej [...] m2, wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 70 metrów (2 x 35 metrów od osi linii). W ocenie Wojewody, Starosta S. zasadnie wykazał, że realizowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie jest celem publicznym i inwestycją celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a ponadto jest inwestycją o znaczeniu międzynarodowym, państwowym oraz ważnym dla wspólnoty samorządowej. Z wniosku z dnia 8 lutego 2016 r. wynika, że uzasadnieniem dla wydania wnioskowanej decyzji jest interes społeczny oraz wyjątkowo ważny interes wnioskodawcy, a także ważny interes gospodarczy, tj. konieczność wywiązywania się ze zobowiązań prawa krajowego i unijnego. W uzasadnieniu wniosku wskazano że Spółka [...], jako operator systemu przesyłowego jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej mającym na celu bieżące i nieprzerwane zaspakajanie potrzeb państwa w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, a zatem realizuje zadania publiczne i zabezpiecza interes gospodarstwa narodowego. Opisując znaczenie planowanej inwestycji, tj. budowy linii elektroenergetycznej [...] wskazano, że jest ona przedsięwzięciem realizowanym w ramach międzynarodowego projektu pn. "Połączenie elektroenergetyczne [...]", ujętym w decyzji nr [...] Parlamentu Europejskiego z dnia [...] września 2006 r. ustanawiającej wytyczne dla transeuropejskich sieci energetycznych, zatwierdzonym przez Komisję Europejską decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz przyjętym uchwałą Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2008 r. Programie operacyjnym Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 w projekcie X "Bezpieczeństwo energetyczne, w tym dywersyfikacja źródeł energii" i stanowi cel publiczny o wyjątkowej wadze. Projekt obejmuje 16 inwestycji realizowanych na terenie [...] Polski, których celem jest połączenie [...] z systemem przesyłowym [...]. Ponadto uchwała Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia dokumentu. Polityka energetyczna Polski do 2030 roku" i ogłoszony [...] sierpnia 2011r. przez Ministerstwo Gospodarki dystrybucyjnych przesyłowych [...], zobowiązują operatorów do modernizacji obecnych budowę nowych sieci elektroenergetycznych jako środka do realizacji narodowego celu wzrostu efektywności energetycznej, niezawodności i sprawności funkcjonowania systemu elektroenergetycznego oraz rozwoju połączeń transgranicznych, skoordynowanego z rozbudową krajowego systemu dystrybucyjnego i przesyłowego. Budowa linii [...] jest przedsięwzięciem ważnym nie tylko dla unowocześnienia sieci przesyłowych we wschodniej części Polski, ale również inwestycją istotną dla [...], który stworzy nowe możliwości dla rozwoju gospodarczego wschodniej Polski oraz podniesie jej atrakcyjność inwestycyjną. Ponadto przyczyni się do poprawy zasilania [...]. Rozpoczęcie prac związanych z realizacją planowanej inwestycji jest przewidziane na I kwartał 2016 r., natomiast okres zajęcia nieruchomości na potrzeby zakładania przewodów i urządzeń będzie wynosił 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia działań uzasadniających wydanie wnioskowanej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe organ uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu przedmiotowej nieruchomości i nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Inwestycja pn Budowa linii 400 kV [...] jest inwestycją strategiczną w zakresie sieci przesyłowych ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. poz.1265 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Wojewoda wyjaśnił, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości stanowiącej własność Państwa T. i W. małż. T., w celu budowy linii elektroenergetycznej [...] uzasadnione jest zarówno interesem społecznym oraz wyjątkowo ważnym interesem wnioskodawcy, ale także ważnym interesem gospodarczym. Planowana inwestycja wchodzi w skład projektu "połączenie elektroenergetyczne [...]", współfinansowanego z funduszy Unii Europejskiej z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 88/13 (niepubl.) stwierdził, że pokrycie ze środków Unii Europejskiej kosztów realizacji inwestycji leży w interesie społecznym oraz stanowi również ważny interes gospodarczy, uzasadniający wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2739/15, wydanym w analogicznej sprawie, w przedmiocie zajęcia nieruchomości położonej w obrębie B. gm. Z. pod budowę linii elektroenergetycznej 400 kV [...] wyjaśnił, "że przepis art. 124 ust.1 a u.g.n. uprawnia do zezwolenia na niezwłoczne zajecie nieruchomości w przypadkach określonych wart. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym. Przesłanki wymienione w obu tych przepisach są rozłączne, o czym świadczy użycie spójnika "lub", co oznacza, że wystąpienie którejkolwiek z nich skutkuje spełnieniem dyspozycji uregulowanej w tym przepisie, zatem uprawnia do wydania decyzji opartej o przepis art. 124 ust. la u.g.n. Jak wynika z decyzji organu I instancji zajęcie nieruchomości podyktowane jest budową napowietrznej linii elektroenergetycznej. Zatem została spełniona przesłanka interesu społecznego stanowiącego element normy art. 108 k.p.a., jak również ważnego interesu gospodarczego zawartego w przywołanej normie u.g.n. Zagadnienia bowiem zaspakajania potrzeb energetycznych i gospodarka zasobami energii w orzecznictwie są uznawane za wielce istotne" ..... .Ponadto przesłanki wskazane wart. 108 §1 k.p.a. nie muszą występować łącznie. Każda z nich jest samodzielna, co oznacza, że dla wydania decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości wystarczy przykładowo istnienie interesu społecznego czy wyjątkowo ważnego interesu strony". Zdaniem organu odwoławczego istnienie interesu społecznego czy wyjątkowo ważnego interesu strony jest oczywiste w przedmiotowej sprawie i zostało wykazane w zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. T.T. T. zarzucając jej naruszenie: 1. art. 124 ust 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji w przedmiocie niezwłocznego zajęcia należącej do skarżących nieruchomości, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał bezsprzecznie istnienia przesłanek w postaci zagrożenia dla interesu publicznego lub ważnego interesu gospodarczego, które uzasadniałoby niezwłoczne zajęcie nieruchomości; 2. art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niewskazanie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji konkretnych dowodów, na jakich organ oparł się przy ustaleniu, że wnioskodawca wykazał zaistnienie przesłanek uzasadniających niezwłoczne zajęcie należącej do skarżących nieruchomości i odesłanie w tym zakresie jedynie do treści samego wniosku złożonego przez Spółkę; 3. art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak odniesienia się i pominięcie milczeniem zawartego w złożonym odwołaniu zarzutu naruszenia art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego nieustosunkowania się przez organ do merytorycznego stanowiska skarżącego wyrażonego w treści pisma wniesionego w toku sprawy przez pełnomocnika skarżących. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wnieśli o uchylenie w całości decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].07.2016 roku, oraz o uchylenie w całości decyzji Starosty S. z dnia [...].04.2016 roku, znak [...], jak również zasądzenie od Wojewody [...] na ich rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano m.in., że skarżący nie polemizują z ustaleniem Wojewody że planowane przez inwestora przedsięwzięcie stanowi inwestycję celu publicznego, o którym mowa w przepisie art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zwracają jednak uwagę, że wnioskodawca nie wykazał (za pomocą jakichkolwiek środków dowodowych) by faktycznie w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności, które wnioskodawca powołuje w treści wniosku jako uzasadniające zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca opiera swoje żądanie na istnieniu interesu społecznego, przejawiającego się w rzekomej konieczności zlikwidowania "większości problemów związanych z zasilaniem w energię elektryczną ( ... )". Wnioskodawca powołuje się ponadto na ważny interes gospodarczy, tj. zapewnienie stałego dostępu do energii na znacznym obszarze kraju. Zdaniem skarżących Wojewoda [...] pominął jednak zupełnie, że wnioskodawca nie przedstawił w niniejszym postępowaniu jakichkolwiek dowodów na poparcie swego stanowiska w powyższym zakresie. Organom administracji obydwu instancji umknęło, iż argumentacja wnioskodawcy odnośnie konieczności udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości opiera się na ogólnikowych stwierdzeniach o tym, jak ważna dla regionu (czy generalnie kraju) jest energia elektryczna. Spółka [...] S.A. z siedzibą w K. nie przedstawia przy tym jakichkolwiek dokumentów, czy choćby własnych wyliczeń, które miałyby potwierdzać taki stan rzeczy, tzn. że faktycznie stan obecnie istniejącej infrastruktury przesyłowej jest na tyle nieodpowiedni, że konieczne jest niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Wnioskodawca nie przedstawił zatem dowodów na okoliczność tego, by faktycznie na terenie regionu [...] występowały problemy z dostawą energii elektrycznej czy jej przesyłem. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wbrew stanowisku Wojewody [...] nie zostało w niniejszej sprawie wykazane realne zagrożenia dla dóbr w postaci interesu społecznego lub ważnego interesu gospodarczego, które uzasadniałoby niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Ponadto podkreślono, że okoliczności na które powołuje się wnioskodawca żądając zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości nie mogą być uznane za fakty oczywiste (jak to stwierdził Wojewoda w treści decyzji z dnia [...].07.2016 roku) czy powszechne znane w rozumieniu przepisu art. 77 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioskodawca nie był więc w niniejszej sprawie zwolniony z obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości skarżącego, czego nie uczynił. Skarżący wskazali także, że w treści zaskarżonej decyzji Wojewoda, podobnie jak wcześniej organ I instancji, co prawda stwierdził, iż wnioskodawca wykazał istnienie podstaw dla niezwłocznego zajęcia nieruchomości, nie mniej jednak organ nie wskazał na podstawie jakich dowodów przyjął te okoliczności za wykazane. Wojewoda nie wskazał również by wnioskodawca był z takiego obowiązku zwolniony, a jeśli tak to na jakiej podstawie. Takie działanie organu I instancji należy uznać za naruszenie przepisu art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] nie odniósł się także w ocenie skarżących do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego nieustosunkowania się przez organ do merytorycznego stanowiska skarżącego wyrażonego w treści pisma pełnomocnika skarżących. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Swoje stanowisko w sprawie przedstawił także uczestnik postępowania [...] S.A. z siedzibą w K., w piśmie z dnia 8 listopada 2016r., wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...][...] lipca 2016r. nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...]. Decyzją tą orzeczono o zezwoleniu [...] S. A., na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, położonej w miejscowości B. gmina Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność Państwa T. i W. małż. T. w udziale 1/2 części oraz Pana W. T. w udziale 1/2 części, w celu założenia i przeprowadzenia przez w/w działkę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV [...], oraz nadano w/w decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W myśl art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) zwanej dalej "ustawą", starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Art. 108 § 1 k.p.a. stanowi, że decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. W ocenie Sądu analiza akt sprawy wskazuje, że wbrew zarzutom podniesionym w skardze mamy tu do czynienia zarówno z ważnym interesem społecznym, jak i ważnym interesem gospodarczym. Budowa linii 400 kV relacji [...] jest bowiem przedsięwzięciem ważnym dla Krajowego i Międzynarodowego Systemu Elektroenergetycznego poprzez: • poprawę bezpieczeństwa energetycznego oraz zwiększenie niezawodności i efektywności funkcjonowania systemu przesyłowego; • niwelację zagrożenia przerwaniem dostaw energii, np. wskutek awarii, czy też katastrof energetycznych; • zapewnienie pokrycia zapotrzebowania oraz ciągłości dostaw energii elektrycznej dla zasilanych za ich pośrednictwem obecnych i przyszłych odbiorców na znacznym obszarze; • dostosowanie sieci elektroenergetycznej dla potrzeb rozwoju sektora energetyki. Powyższe okoliczności wynikają z wniosku inwestora. Wskazano w nim bowiem m.in., że inwestycja "Budowy linii 400 kV [...] jest przedsięwzięciem, wpisanym na listę strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, będącej załącznikiem do ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych oraz realizowanym w ramach międzynarodowego projektu pod nazwą "Połączenie elektroenergetyczne [...]- dofinansowanego z budżetu UE. Przedmiotowy projekt został ujęty w decyzji nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [...] września 2006 r. ustanawiającej wytyczne dla transeuropejskich sieci energetycznych, a także w zatwierdzonym przez Komisję Europejską decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz przyjętym uchwałą Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2008 r. Programie Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 w priorytecie X: "Bezpieczeństwo energetyczne, w tym dywersyfikacja źródeł energii". Projekt obejmuje 16 inwestycji realizowanych na terenie [...] Polski, których celem jest połączenie [...] oraz wzmocnienie polskiej sieci przesyłowej, a tym samym wywiązanie się przez państwo Polskie z przyjętych, związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej, zobowiązań dotyczących sprawności i efektywności energetycznej państw członkowskich-, czego wynikiem jest m.in. uchwała Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia dokumentu " Polityka energetyczna Polski do 2030 roku", a także ogłoszony w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez Ministerstwo Gospodarki [...] dotyczący efektywności energetycznej dla Polski narzucające m.in. na "operatorów dystrybucyjnych i przesyłowych obowiązek modernizacji obecnych i budowę nowych sieci elektroenergetycznych jako środka do realizacji narodowego celu wzrostu efektywności energetycznej, niezawodności i sprawności funkcjonowania systemu elektroenergetycznego oraz rozwoju połączeń transgranicznych skoordynowanego z rozbudową krajowego systemu dystrybucyjnego i przesyłowego. Zgodnie zaś z załącznikiem do uchwały nr [...] Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2011 r. (MP z 2011 r. poz. [...], s. [...] Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju 2030). Inwestycja uznana została za jedno z kluczowych przedsięwzięć w zakresie wewnętrznych sieci przesyłowych elektroenergetycznych kraju, niezbędnych dla realizacji i pełnego wykorzystania zdolności przesyłowych połączenia asynchronicznego [...]. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji trafnie zatem wskazano, że wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 124 ust. 1a u.g.n. uwzględnia interes społeczny jakim jest zapewnienie ciągłości dostaw energii i bezpieczeństwa energetycznego Polski i państw sąsiednich, a także ważny interes strony uzasadniony ważny interes gospodarczy kraju wynikającym z pozyskania i wydatkowania środków unijnych. Argumentacja zaprezentowana we wniosku inwestora, w ocenie Sądu jest kompletna, przekonująca i nie budzi zastrzeżeń. Wprawdzie nie załączył on do wniosku w/w aktów prawnych, jednak w ocenie Sądu wystarczający jest fakt przywołania ich. Wymienione we wniosku akty zarówno ustawa, jak i decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzje Komisji Europejskiej, uchwała Rady Ministrów są ogólnie dostępne, zarówno dla stron jak i organów. Oznacza to, że przed wydaniem zaskarżonych decyzji organy miały możliwość zapoznania się z nimi. Nie budzi zatem w ocenie Sądu wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z nadaniem temu zezwoleniu rygoru natychmiastowej wykonalności związane jest z realizowanym przez spółkę przedsięwzięciem polegającym na założeniu i przeprowadzeniu przez działkę skarżących w/w napowietrznej linii elektroenergetycznej, które to przedsięwzięcie jest celem publicznym i inwestycją celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a ponadto inwestycją o znaczeniu międzynarodowym. Podkreślić należy, co jest niezwykle istotne, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 ustawy, tj. decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości, która została wydana na gruncie przedmiotowej sprawy i jest ostateczna decyzja Starosty z dnia [...] marca 2014r. Zdaniem Sądu ww. decyzja implikuje wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Obie decyzje stanowią podstawę nadania inwestorowi prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co jest niezbędnym elementem procesu budowlanego, dotyczącego przedmiotowej inwestycji. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dostrzegł również wskazywanych przez skarżących naruszeń przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zaznaczyć trzeba, że w kontekście trybu wynikającego z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami kluczowym było wykazanie zaistnienia przesłanek z art. 108 § 1 k.p.a. oraz wydanie decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 ustawy. Jak wskazano powyżej, niewątpliwie rzeczona inwestycja służyć będzie ogólnie pojętemu interesowi publicznemu, a co za tym idzie niezbędne dla jej przeprowadzenia zezwolenie na zajęcie części nieruchomości skarżących podyktowane jest takim słusznym interesem społecznym. Wobec wykazania takiej konieczności zbędne było przeprowadzanie postępowania w szerszym zakresie, tak jak oczekiwali tego skarżący. Organy w wystarczający sposób opisały charakter spornej inwestycji, jej zakres i znaczenie jako inwestycji o charakterze publicznym i strategicznym. Trudno zatem zarzucić organom niewystarczające uzasadnienie ich rozstrzygnięć, polegające na nieprzedstawieniu wprost dowodów stanowiących podstawę ich wydania. Jak wskazano bowiem powyżej przedstawione przez wnioskodawcę informacje wynikają bezpośrednio z powszechnie dostępnych dokumentów, na które wnioskodawca powoływał się we wniosku o wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Konieczność realizacji zadań niezbędnych z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego regionu i Państwa, czy też służących zapewnieniu mu lepszego potencjału energetycznego, stanowi niewątpliwie interes społeczny w rozumieniu art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a charakter tego interesu świadczy o jego znacznej wadze. Na gruncie niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się więc takich naruszeń przepisów postępowania administracyjnego wskazanych przez skarżących, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Reasumując Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji i stąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.