IV SA/Wa 2331/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącym A. Z. i A. Z. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. A. Z. i A. Z. wnieśli do Sadu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia. Pismem z 9 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżących złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). W ocenie Sądu cofnięcie skargi dokonane w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalne oraz skuteczne w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., co znalazło wyraz w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.