IV SA/Wa 2334/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi I. B. i L. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] r., [...] Wojewódzki inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa, po rozpatrzeniu odwołania L.B., na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) w związku z art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. poz. 1287 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...]r. ;) w związku z art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. poz. 1287 ze zm.) orzekającej o odrzuceniu zarzutów do danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu G. gm. D. dotyczących działki nr [...] oraz działek nr [...], [...], [...],[...],[...] ,[...], [...] i [...]. Stan faktyczno-prawny sprawy przedstawia się następująco: W latach [...] przeprowadzona została modernizacja ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej D., która miała na celu uzupełnienie bazy danych ewidencyjnych dotyczących budynków, weryfikację i ponowną klasyfikację zmienionych użytków gruntowych oraz dostosowanie istniejących danych do wymogów obowiązujących przepisów prawa. Zakres tych prac obejmował m.in. ustalenie granic działek zabudowanych, które nie posiadały współrzędnych punktów granicznych określonych z wymaganą dokładnością, w tym stanowiącej własność L. B., zabudowanej działki nr [...] położonej w obrębie G. Czynności ustalenia przebiegu granic działki nr [...] zostały przeprowadzone w dniu [...] r. Zgodnie ze sporządzonym w tym dniu protokołem granicznym, L. B. uczestniczyła w czynnościach ustalenia granic, ale nie wyraziła zgody na okazane granice działki nr [...] z działkami sąsiednimi. Dane ewidencyjne dotyczące gruntów i budynków pozyskane w trybie modernizacji, opracowane w formie projektu operatu opisowo-kartograficznego, zostały następnie wyłożone do wglądu zainteresowanych osób w terminie [...] r. Do wyłożonego projektu operatu opisowo-kartograficznego w dniu [...]r. L. B. wniosła uwagi dotyczące szerokości działki nr [...], w których zarzuciła, że w wyniku prac modernizacyjnych została zmniejszona szerokość działki nr [...] oraz, że wykonawca prac nie uwzględnił wymiarów działki z planu sytuacyjnego zabudowań wykonanego w 1956 r. Starosta M. pismem z dnia [...]r. odrzucił uwagi skarżącej. Informacja Starosty M. z dnia [...] r. o zakończeniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej D. ukazała się w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] r. poz. [...]. Zawierała ona pouczenie o możliwości i terminie zgłaszania zarzutów. Pismem z dnia [...] r. L. B. w trybie art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zgłosiła zarzuty do danych ewidencyjnych, dotyczące szerokości działki nr [...]twierdząc, że szerokość jej działki zgodnie z planem sytuacyjnym z 1956 r. sporządzonym dla celów budowlanych powinna wynosić [...], a nie [...] m jak to wynika z danych geodezyjnych znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Skarżąca zgłosiła również zarzuty w imieniu córki I. B. do danych działek będących własnością reprezentowanej, podnosząc, że zmniejszeniu uległa ogólna powierzchnia gospodarstwa z [...] ha na [...] ha. W wyniku rozpatrzenia wniesionych zarzutów Starosta M. decyzją z dnia [...]r. orzekł o odrzuceniu zarzutów dotyczących ustalenia przebiegu granic oraz wymiarów działki nr [...] położonej w obrębie G., gmina D., jak również o odrzuceniu zarzutów dotyczących rozbieżności pomiędzy łączną powierzchnią działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] stanowiących własność I. B. oraz działki siedliskowej nr [...] będącej własnością L. B., wykazaną aktualnie w operacie ewidencji gruntów obrębu G. w stosunku do powierzchni nieruchomości wykazanej w operacie założenia ewidencji gruntów z 1965r., należącej wówczas do A. C.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że ewidencja gruntów dla obrębu G. została założona na podstawie zdjęć lotniczych oraz pomiaru uzupełniającego granic działek, którego wyniki zostały wykazane na zarysie pomiarowym w operacie technicznym założenia ewidencji gruntów i budynków, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w 1965 roku, pod numerem [...]. Dane zawarte w wymienionym opracowaniu stanowią państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny na podstawie którego wykazuje się przebieg granic ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów. Dane te pozwalają na jednoznaczne odtworzenie przebiegu granic działki nr [...]. Jak wynika z zawartego w dokumentacji z 1965 r. protokołu z dnia [...] r. granice ustalone i pomierzone dla celów założenia ewidencji gruntów zostały wówczas przyjęte bez zastrzeżeń przez ówczesnego władającego między innymi działką nr [...] C. A. Organ zaznaczył, że zgodnie z zarysem pomiarowym wchodzącym w skład w/w operatu geodezyjnego szerokość działki ewidencyjnej nr [...] od strony południowej wynosiła [...] m. Porównanie odpowiednich danych zawartych w dokumentacji z 1965r. z danymi wykazanymi w aktualnym operacie ewidencji gruntów pozwala stwierdzić, że granice ustalone w modernizacji ewidencji gruntów i budynków są poprawne i zgodne z dokumentacją źródłową znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, tj. z operatem założenia ewidencji gruntów obrębu G. nr [...] z 1965 r. Potwierdzeniem tego faktu jest między innymi zgodność wszystkich miar czołowych działki nr [...]wykazanych w trakcie prac modernizacyjnych z miarami wykazanymi na zarysie pomiarowym wchodzącym w skład w/w operatu geodezyjnego z 1965 r., a także zgodność powierzchni działki nr [...], która w aktualnym operacie ewidencji gruntów wykazywana jest z dokładnością do 1 m 2 i w wyniku obliczeń wykonanych metodą analityczną podczas prac modernizacyjnych wynosi [...] ha, a w dotychczasowej ewidencji wykazywana była z dokładnością do 1 ara na podstawie obliczeń wykonanych w 1965 r. i wynosiła 0,21 ha. Starosta zwrócił uwagę, iż z powyższego wynika, że przebieg granic ustalony w pracach modernizacyjnych, z całą pewnością nie spowodował zmniejszenia szerokości ani powierzchni działki nr [...]. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia przez wykonawcę prac modernizacyjnych, wymiarów działki nr [...] oraz odległości "projektowanego" budynku od granic wykazanych na planie sytuacyjnym zabudowań, wykonanym w 1956 r. przez J.W. - Powiatowego Inżyniera d/s Urządzeń Rolnych, organ stwierdził, że dokument ten nie może stanowić materiału źródłowego dla celów ustalenia przebiegu granic, gdyż nie jest dokumentem wchodzącym w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Podkreślił, że zgodnie z zapisem § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 z późn. zm.), przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji gruntów wyłącznie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazał, że nie jest możliwe wprowadzanie zmian w operacie ewidencji gruntów w oparciu o dokumenty nie posiadające mocy prawnej oraz nie stanowiące podstawy do wprowadzenia zmian. Ponadto zaznaczył, że brak jest informacji o istnieniu jakiejkolwiek dokumentacji pomiarowej z 1956 r. dotyczącej ewentualnego ustalenia granic działki nr [...]. Przebieg granic tej działki został ustalony wg stanu faktycznego użytkowania podczas założenia ewidencji gruntów w 1965 r. Starosta podkreślił, że wykonawca prac modernizacyjnych dotyczących działki nr [...] wykazał przebieg jej granic w oparciu o dane z operatu założenia ewidencji gruntów i zgodnie z tymi danymi, a zatem brak jest podstaw by w pracach tych wykazać inny przebieg granic działki nr [...]. Za nieuzasadnione uznał organ również zarzuty dotyczące różnicy w powierzchni całego gospodarstwa. Wskazał, że zgodnie z zawartym w operacie założenia ewidencji gruntów wspomnianym już wyżej protokołem z dnia 7-8 kwietnia 1964 r., A. C. potwierdził bez zastrzeżeń fakt posiadania gruntów położonych we wsi G. o łącznej powierzchni [...] ha i składających się z następujących działek: [...]. Organ podkreślił, że stan taki został również wykazany w założonym wówczas rejestrze ewidencji gruntów. Następnie w [...] r. prowadzone były prace, których celem było uregulowanie stanów faktycznych samoistnych posiadaczy nieruchomości rolnych, zbywanych w drodze różnych umów bez zachowania formy aktu notarialnego. Prace prowadzone były na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250, z późn. zm.). Regulowanie następowało w drodze decyzji administracyjnej, jaką był akt własności ziemi. Ostateczna decyzja stwierdzająca nabycie własności nieruchomości, zgodnie z art. 15 w/w ustawy, stanowiła podstawę do ujawnienia nowego stanu własności w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów. Ostatecznie w ramach prowadzonych prac w dniu [...] r. został wydany przez Naczelnika Gminy w D. Akt Własności Ziemi nr [...], zgodnie z którym nieruchomość położona we wsi G. oznaczona numerami działek: [...] o łącznej powierzchni [...] ha stała się współwłasnością H. C. w 1/4 części oraz L. C. w 1/2 części. Organ zauważył, że w kolejnych latach nieruchomość oznaczona w w/w akcie własności ziemi była przedmiotem obrotu prawnego, jednakże nie spowodowało to zmiany powierzchni poszczególnych działek, bowiem po ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów zmian wynikających z ostatniego aktu notarialnego z dnia [...] r., łączna powierzchnia działek należących do I.B. i L. B. wynosiła [...] ha. Odwołanie od powyżej decyzji Starosty M. wniosła L. B. działając również w imieniu córki I. B. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w pełni podzielił stanowisko Starosty M. i decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję wniosła L.B. i I.B. reprezentowana przez matkę L. B. podnosząc, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 8 , art. 10 § 1 w zw. art. 98 § 1 k.p.a. poprzez uznanie za bezprzedmiotowe pismo skarżących, które zawierało dowody z dokumentów oraz wniosek skarżących o zawieszenie postępowania, a wpłynęło do organu w dniu 22 września 2014 r., tj. przed doręczeniem stronom zaskarżonej decyzji, czyli przed wprowadzeniem jej do obrotu prawnego, które miało miejsce w dniu 23 września 2014 r., przy czym zaskarżona decyzja została wydana bez uprzedniego zawiadomienia stron o zamknięciu postępowania, przez co organ naruszył uprawienia stron do czynnego udziału w postępowaniu oraz naruszył prawo wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu materiałów i dowodów, co skutkowało uniemożliwieniem realizacji zasady pogłębionego zaufania obywateli do władzy publicznej, poprzez zaskoczenie strony wydaniem i doręczeniem zaskarżonej decyzji; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w braku jakiegokolwiek odniesienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do kwestii podnoszonych w odwołaniu, m.in. braku zgody poprzedniego właściciela działki nr [...] na jej granice, wbrew twierdzeniom Starosty M. oraz istnieniu dokumentów archiwalnych dotyczących granic i powierzchni działki nr [...], ponadto w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentom "Plan sytuacyjny zabudowań obywatela C. A." oraz "Pozwolenie na budowę" pomimo że dokumenty te mają moc dokumentu urzędowego, z czym wiąże się domniemanie istnienia faktów w nich stwierdzonych, co w konsekwencji doprowadziło do podzielenia w całości niepełnych ustaleń faktycznych Starosty M.; - art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte faktyczne i prawne uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w uzasadnieniu zbyt ogólnych stwierdzeń dotyczących faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz zawarcie w uzasadnieniu decyzji lakonicznego opisu podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W oparciu o tak sformułowane zarzuty w skardze wniesiono o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ponadto o uchylenie decyzji Starosty M. z dnia [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w piśmie z dnia 20 września 2014 r. skarżąca L. B. wnosiła o zawieszenie postępowania z uwagi na dowody przekazane wraz z tym pismem, a mianowicie uwierzytelnione kopie Operatu ewidencji gruntów sporządzonego przez Powiatowe Biuro Geodezji w M., z których jasno wynika, że powierzchnia całego gospodarstwa wynosiła 7,98 ha, a obecnie wynosi 7,84 ha. Organ uznając wniosek o zawieszenie za bezprzedmiotowy nie uwzględnił okoliczności w jakiej dacie weszła do obrotu zaskarżona decyzja. Zdaniem skarżących wniosek o zawieszenie postępowania powinien zostać uwzględniony gdyż strona złożyła pismo w dniu 22 września 2014 r., zaś decyzja została jej doręczona w dniu 23 września, a zatem w dniu wpływu do organu wniosku o zawieszenie postępowania, decyzja nie była jeszcze w obrocie prawnym. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Za podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie powołany został przez organ przepis art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, t.j.)> zwanej dalej u.g.k. Zgodnie z tym przepisem, w związku z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, projekt operatu opisowo - kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający stosowne uprawnienia, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa (ust. 8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12). Powyższa regulacja wskazuje na dwa tryby postępowania z zarzutami, o których mowa w art. 24a ust. 9 ustawy, w zależności do tego czy zostały czy też nie wniesione w ustawowym terminie. Jeżeli w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków zostały wniesione zarzuty w ustawowym terminie, mamy do czynienia z postępowaniem odnośnie oprotestowanych danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo - kartograficznym. Jeżeli natomiast zarzuty wniesione zostały po ustawowym terminie, a więc kiedy powyższe dane zawarte w operacie stały się wiążące, traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków, mamy do czynienia z postępowaniem w sprawie zmiany danych zawartych w istniejącej ewidencji, będącej efektem działań modernizacyjnych. Jak wcześniej już wskazano w sprawie niniejszej Starosta M. zarządził przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków w obrębie G. gm. D. Zakres prac obejmował m.in. ustalenie granic działek zabudowanych, które nie posiadały współrzędnych punktów granicznych określonych z wymaganą dokładnością, w tym zabudowanej działki nr [...] stanowiącej własność L. B. Informacja Starosty M. z dnia 23 kwietnia 2014 r. o zakończeniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej D. ukazała się w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] kwietnia 2014 r. poz.[...]. Z kolei pismem z dnia 22 maja 2014 r, a zatem z zachowaniem terminu wskazanego w art. 24a ust. 9 u.g.k., skarżąca L. B. w imieniu własnym i córki I. B., zgłosiła zarzuty co do danych ewidencyjnych przebiegu granic oraz wymiarów działki nr [...], jak również łącznej powierzchni działek nr [...],[...], [...], [...] , [...], [...], [...] i [...]. Zauważyć należy, że prawidłowo w tej sytuacji organy rozstrzygnęły w przedmiocie zarzutów powołując za podstawę decyzji art. 24a ust. 10 u.g.k. Analiza akt administracyjnych przedstawionych Sądowi prowadzi do stwierdzenia, że brak było przesłanek, które prowadziłyby do uwzględnienia zgłoszonych przez skarżące zarzutów. Sąd podziela stanowisko organów, że nieuwierzytelniona kserokopia planu sytuacyjnego zabudowań, wykonanego w 1956 r. i pozwolenie na budowę nie może stanowić dokumentu źródłowego dla celów ustalenia przebiegu granic. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, plan ten nie zawiera danych geodezyjnych niezbędnych do wznowienia granic działki nr [...], a odległości wykazane na tym planie zostały podane orientacyjnie dla celów uzyskania pozwolenia na budowę. Słusznie zauważyły organy, że nie jest to dokument wchodzący w skład państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a zgodnie z zapisem § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2015 r., poz. 542 ), przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji gruntów wyłącznie na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Nadto podkreślenia wymaga, że w myśl art. 2 pkt 1 w/w ustawy, projektowanie i wykonywanie pomiarów geodezyjnych, dokonywanie obliczeń, sporządzenie i przetwarzanie dokumentacji geodezyjnej rozumiane są jako, tzw. prace geodezyjne. Stosownie do art. 11 tej ustawy prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. Niewątpliwie plan sytuacyjny, na który powołuje się skarżąca L. B., kwestionując przebieg granic działki nr [...] nie stanowi efektu prac geodezyjnych, będącego wynikiem pomiarów geodezyjnych przeprowadzonych przez właściwy w tym zakresie podmiot. Według ustaleń Starosty M. brak jest informacji o istnieniu jakiejkolwiek dokumentacji pomiarowej z 1956 r, dotyczącej ustalenia granic działki nr [...]. Przebieg granic tej działki został ustalony według stanu faktycznego użytkowania podczas założenia ewidencji gruntów w 1965 r. Wbrew stanowisku skarżących organy przeprowadziły wyczerpujące postępowanie wyjaśniające, dokonały właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i wyprowadziły prawidłowe wnioski. Wprawdzie organ odwoławczy uchybił obowiązkowi zawiadomienia stron o zakończeniu postępowania administracyjnego przez organ II instancji, jednakże należy zauważyć, że organ ten nie przeprowadzał żadnych nowych dowodów, natomiast organ I instancji zapewnił skarżącym czynny udział w postępowaniu, uniemożliwiając również wypowiedzenie się w kwestii zebranych materiałów i dowodów. Ponadto dowód - uwierzytelniona kopia Operatu ewidencji gruntów z 1965 r. - na który powołała się strona skarżąca w piśmie z dnia 22 września 2014 r. wnosząc o zawieszenie postępowania odwoławczego, nie stanowił nowej okoliczności w sprawie, bowiem organy powoływały się na tenże operat założenia ewidencji gruntów w 1965 r. wskazując, że wówczas powierzchnia gospodarstwa wynosiła 7,98 ha. Następnie organy wyjaśniły, że w 1975 r. prowadzone były prace, których celem było uregulowanie stanów faktycznych samoistnych posiadaczy nieruchomości rolnych, zbywanych w drodze różnych umów bez zachowania formy aktu notarialnego. Prace prowadzone były na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250, z późn. zm.), w wyniku których w dniu 30 kwietnia 1977 r. został wydany przez Naczelnika Gminy w D. akt własności ziemi zgodnie z którym nieruchomość położona we wsi G. oznaczona numerami działek: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], i [...] o łącznej powierzchni 7,84 ha stała się współwłasnością H. C. w % części oraz L. C. w części. Organy zaznaczyły, że nieruchomość wskazana w akcie własności ziemi była przedmiotem przekazania własności i posiadania, a mianowicie: - w dniu 12 września 1980 r. na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego, H. C. współwłasność i posiadany udział w gospodarstwie rolnym o powierzchni 7,84 ha przeniosła w całości na rzecz córki L. C., - w dniu 18 grudnia 1990 r. na podstawie Aktu Notarialnego repertorium A Nr [...] L. B. (z domu C.) sprzedała swojej siostrze R. G. działkę nr [...] oraz udział wynoszący 1/z część w działkach nr [...],[...],[...],[...],[...], - w dniu [...] września 20I0 r. na podstawie Aktu Notarialnego repertorium A Nr [...] Pani L. B. darowała swojej córce I. B. udział wynoszący 1/z część w nieruchomości złożonej z działek nr [...],[...],[...],[...] i [...] oraz nieruchomość złożoną z działek nr [...], [...] i [...], - w dniu [...] grudnia 2011 r. na podstawie Aktu Notarialnego repertorium A Nr [...] R. G. darowała swojej siostrze L. B. działkę nr [...] oraz swojej siostrzenicy I. B. udział wynoszący część w nieruchomości złożonej z działek nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Jak odnotowały organy żadna z opisanych wyżej czynności prawnych nie spowodowała zmiany w powierzchni przedmiotowych działek. Ostatecznie, po ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów zmian wynikających z ostatniego aktu notarialnego, łączna powierzchnia działek należących do I. B. i L. B. wynosiła 7,84 ha. W aktualnym operacie ewidencji gruntów zmieniona została jedynie powierzchnia budowanej działki nr [...], wskutek wykazywana jej z dokładnością do 1 m2 i obliczeń wykonanych metodą analityczną podczas prac modernizacyjnych i obecnie wynosi 0,2135 ha, a w dotychczasowej ewidencji wykazywana była z dokładnością do 1 ara na podstawie obliczeń wykonanych w 1965 r. i wynosiła 0,21 ha. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że uchybienie przez organ odwoławczy obowiązkowi wynikającemu z art. 10 k.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd reprezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z 18 maja 2006 r. sygn. II OSK 831/05, OSP 2007, z. 3, poz. 26, odpowiednio uchwała siedmiu sędziów NSA z 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 66), że nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem decyzji poddanej kontroli sądu. Jednocześnie Sąd uznał za niezasadne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania w tym art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Jak już Sąd zaznaczył, organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a w uzasadnieniach wskazały czym kierowały się przy ich wydaniu, zaś organ odwoławczy w sposób wyczerpujący wyjaśnił dlaczego nie uwzględnił zarzutów odwołujących się stron. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.