IV SA/Wa 2335/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków postanawia: - odrzucić skargę W piśmie z dnia 3 listopada 2006 r. J. B. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] wydaną w sprawie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z §2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 233 oraz art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi stałemu) w wysokości 200 (dwieście) złotych, którą strona skarżąca powinna uiścić przy wniesieniu skargi. Skarżący nie uiścił jednak powołanej opłaty sądowej przy wniesieniu skargi, natomiast jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym względzie rozpatrzony został postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 r., którym zwolniono skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych. Przy piśmie z dnia 3 września 2007 r., przesłano skarżącemu zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału z dnia 14 grudnia 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wobec którego skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt I OZ 763/07. Skutkiem tego, w piśmie z dnia 21 listopada 2007 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 grudnia 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, które skarżący odebrał w dniu 12 grudnia 2007 r. (k-208 akt sądowych), i na które udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 18 grudnia 2007 r. wnosząc o zawieszenie postępowania. W piśmie z dnia 10 stycznia 2008 r. ponownie wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 grudnia 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego dodatkowo informując, iż wniosek o zawieszenie postępowania może być rozpatrzony dopiero po uiszczeniu wpisu sądowego od skargi. Pismo to, było dwukrotnie awizowane skarżącemu przez placówkę pocztową, po czym zostało zwrócone do Sądu z adnotacją, iż przesyłki nie podjęto w terminie. Zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe - w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Skoro wskazane wyżej wezwania skarżącego do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego były wysłane na adres podany przez skarżącego, i mimo powtórnego awizowania przez placówkę pocztową wezwania z dnia 10 stycznia 2008 r., przesyłka ta nie została odebrana przez skarżącego, z mocy powołanego art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwanie to należy uznać za skutecznie doręczone skarżącemu z dniem 31 stycznia 2008 r., jako w ostatnim dniu upływu terminu liczonego od dnia 24 stycznia 2008 r., w którym dokonano powtórnego awizowania wezwania (k-142 akt sądowych). Mimo więc skutecznego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie 7 dni, skarżący nie uiścił tego wpisu wobec czego, na podstawie art. 220 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić, dlatego postanowiono, jak w sentencji.