IV SA/Wa 2339/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania wniosku B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżąca B. B. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu skarżąca podała, że pouczenie Wojewody [...] zawarte w zaskarżonej decyzji, zostało sformułowane w sposób, który wprowadził skarżącą w błąd. Użycie pouczenia o treści: "Decyzja może być zaskarżona za pośrednictwem Wojewody [...] (ul. [...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 z powodu jej niezgodności z prawem", spowodowało, że skarżąca wysłała skargę - w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jeśli natomiast skargę do Sądu należało przesłać na adres Wojewody [...], to w pouczeniu winny znaleźć się takie sformułowania jak: "może być wyłącznie zaskarżona", "wniesiona wyłącznie", "skargę wnosi się za pośrednictwem Wojewody", "decyzję zaskarża się za pośrednictwem Wojewody", itp. Tym samym uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi nie wynika z jej winy, a jest skutkiem błędnego pouczenia skarżącej przez organ administracji publicznej. Sąd zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2012 r. została doręczona skarżącej w dniu 27 lipca 2012 r. W decyzji tej zawarto pouczenie o treści: "Decyzja może być zaskarżona za pośrednictwem Wojewody [...] (ul. [...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę należy wnieść w dwóch egzemplarzach w terminie 30 dni od dnia doręczenia". Ustawowy, 30-dniowy termin do wniesienia skargi (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: P.p.s.a.), upłynął zatem w dniu 27 sierpnia 2012 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca w dniu 27 sierpnia 2012 r. nadała skargę na decyzję z [...] lipca 2012 r. lecz bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten zaś w dniu 29 sierpnia 2012 r. nadał ją do organu właściwego, tj. do Wojewody [...], za pośrednictwem którego skarga winna być wniesiona. O fakcie tym oraz o treści art. 54 § 1 P.p.s.a. Sąd poinformował skarżącą pismem z 29 sierpnia 2012 r. Zauważyć należy, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już szczególny przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zatem data nadania skargi przez stronę skarżącą na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może zostać uznana za datę wniesienia skargi. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania w urzędzie pocztowym skargi skierowanej do właściwego organu, co uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. Oznacza to, że skarga została złożona z uchybieniem terminu. Sytuacji tej nie zmienia fakt, że skarżąca po otrzymaniu informacji Sądu z 29 sierpnia 2012 r. również złożyła osobiście w organie egzemplarz skargi na decyzję z [...] lipca 2012 r. Czynność ta została jednak dokonana w dniu 24 września 2012 r., a zatem także po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie skarżąca za przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazuje błędne pouczenie jakie znalazło się w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu sformułowane w decyzji pouczenie jest zrozumiałe i nie budzi wątpliwości, że skargę, można wnieść do Sądu jedynie za pośrednictwem organu, tj. Wojewody [...]. Co więcej zawarte w nim sformułowania należy uznać za adekwatne również dla języka potocznego i nawet osoba, która nie posiada fachowej wiedzy prawniczej powinna rozumieć jego treść. Niezależnie od powyższego stanowiska, wskazać należy dodatkowo, że niezrozumienie treści pouczenia nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu do wniesienia skargi. Jeżeli omawiane pouczenie w istocie było dla skarżącej niezrozumiałe, to dbałość o swoje sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymagała, aby zwrócić się o pomoc do profesjonalnego pełnomocnika niezwłocznie po otrzymaniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...], aby zapobiec skutkom uchybienia terminu do dokonania ważnej dla skarżącej czynności procesowej jaką było wniesienie skargi na ww decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. Z tych wszystkich względów należało uznać, że argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie świadczą o uchybieniu terminu bez winy skarżącej, tym samym nie mogły doprowadzić do przywrócenia wnioskowanego terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.