IV SA/Wa 2342/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2342/14 odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Odpis powyższego nieprawomocnego postanowienia z dnia 19 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia przesłany został skarżącemu przy piśmie z dnia 27 listopada 2015 r., który – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – potwierdził jego otrzymanie datą 2 grudnia 2015 r. Od wymienionego orzeczenia zażalenie nie zostało wniesione, zaś siedmiodniowy termin do jego wniesienia przez skarżącego upłynął w dniu 9 grudnia 2015 r. Wobec tego, że na wymienione orzeczenie środek odwoławczy nie został wniesiony, postanowienie to stało się prawomocne od dnia 24 grudnia 2015 r. W dniu 1 lutego 2016 r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe prawomocne postanowienie z dnia 19 listopada 2015 r., dołączając do wniosku zażalenie sporządzone – jak wynika z komparycji wniosku – przez A. C. reprezentującego skarżące Stowarzyszenie. W piśmie tym skarżący podniósł, że nie mógł wnieść zażalenia z uwagi na brak odpowiedniej pomocy prawnej. Wskazana okoliczność, zdaniem skarżącego, uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, poprzedzone być musi zbadaniem dopuszczalności tego wniosku. Powinien on bowiem spełniać określone wymogi formalne, w przeciwnym razie – stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek podlegać będzie odrzuceniu. Wymogi warunkujące dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ujęto w art. 86 i art. 87 tej ustawy. Art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie art. 87 § 4 wymienionej ustawy nakłada na stronę obowiązek równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. W świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia stanowi okoliczność zachowania terminu do jego wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę, początek biegu terminu do wniesienia tego zażalenia wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi wniesionej do sądu pierwszej instancji. W świetle art. 194 § 2 powołanej ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis postanowienia z dnia 19 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 2 grudnia 2015 r. (dowód: karta 173 akt sądowych), zaś siedmiodniowy termin do jego wniesienia przez skarżące Stowarzyszenie upłynął w dniu 9 grudnia 2015 r. Na postanowienie to żadna ze stron nie wniosła zażalenia, wobec tego postanowienie to uzyskało walor prawomocności od dnia 24 grudnia 2015 r. Tymczasem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wniesiony został w dniu 1 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu. W razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 powołanej ustawy, jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Omawiany przepis nie przewiduje innych okoliczności niż ustanie przyczyny uchybienia terminu. Sąd uznał więc, że od dnia 10 grudnia 2015 r. należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i termin ten upływał w dniu 16 grudnia 2015 r., zaś wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony. To w tym dniu, tj. w dniu 16 grudnia 2015 r. należało przyjąć, że potencjalnie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Przy czym, odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania [zob. R. Hauser (red.), M Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, s. 459 i powołane tam orzecznictwo]. W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest spóźniony, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie. Z powyższych względów, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.