IV SA/Wa 2343/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant spec. Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skarg Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. oraz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargi; 2. zwrócić skarżącym Stowarzyszeniu E. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych oraz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonych wpisów sądowych. Stowarzyszenie E. z siedzibą w W. oraz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy. Po rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. o zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "[...], składającej się z 13 elektrowni wiatrowych o mocy do 2 MW każda o maksymalnej całkowitej wysokości do 150 m npt wraz z przyłączem kablowym oraz pozostałą infrastrukturę towarzyszącą" Burmistrz Gminy i Miasta W., w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. odmówił zawieszenia postępowania. Na skutek zażalenia Stowarzyszenia E. z siedzibą w W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 i art. 98 § 1, art. 97 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856), uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skargę na powyższe postanowienie wywiodły: Stowarzyszenie E. z siedzibą w W. oraz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Stowarzyszenie E. zarzuciło w skardze naruszenie przepisów art. 98 § 1 k.p.a. poprzez błędne użycie oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że strony postępowania, w tym organizacje ekologiczne nie mają prawa wystąpić do organu prowadzącego postępowania z żądaniem zawieszenia tego postępowania. W konsekwencji skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Z kolei M. Sp. z o.o. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 101 § 3, art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nie stwierdzenie, że zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne oraz art. 61a § 1 w związku z art. 98 § 1 k.p.a. poprzez błędną interpretację i w konsekwencji uznanie, że organ pierwszej instancji w odpowiedzi na wniosek podmiotu nieuprawnionego powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, M. Sp. z o.o. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, względnie uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw według norm przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargi podlegają odrzuceniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych określonych w szczególności w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z punktem 2 powołanego przepisu sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skarg jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. uchylające postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] czerwca 2013 r. i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zaskarżone postanowienia zostały wydane w tzw. postępowaniu wpadkowym (incydentalnym), a więc w toku postępowania głównego – w niniejszej sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tym samym postanowienia te ani nie kończą postępowania, ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty. Kwestią zasadniczą w niniejszym postępowaniu jest rozważenie czy na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania przysługuje zażalenie. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej "k.p.a." na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści przepisu art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Obecne brzmienie przepisu (w treści obowiązującej od dnia 11 kwietnia 2011 r.) wskazuje, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Istotą dokonanej nowelizacji przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie zawieszenia postępowania było bowiem pozostawienia środków zaskarżenia tylko na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, tj. postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego należy poszukiwać w zasadzie szybkości postępowania wyrażonej w art. 12 k.p.a. Zasada ta wymaga od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Przemawiać za tym ma również fakt, że powyższą nowelizacją został wprowadzony do porządku prawnego nowy rodzaj środka zaskarżenia, tj. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Trudno przyjąć, aby racjonalny ustawodawca z jednej strony wprowadzał mechanizmy udrażniające przebieg postępowania, a z drugiej strony utrzymywał te, które mogą służyć jego przedłużaniu. Taki pogląd panuje w orzecznictwie sądów administracyjnych, który Sąd w obecnym składzie podziela (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II OSK 1175/12, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 2991/12 oraz 23 maja 2013 r. II OSK 1617/12, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnić przy tym należy, że strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. W myśl art. 142 k.p.a. wskazane wyżej rozstrzygnięcie strona może kwestionować w odwołaniu od decyzji oraz ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.