IV SA/Wa 235/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na terenie gminy O. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 stycznia 2006 r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na terenie gminy O. W odpowiedzi na skargę z dnia 30 stycznia 2006 r. pełnomocnik Rady Gminy O. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na terenie gminy O. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej u.p.p.s.a./ Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn, niż podane w tym przepisie. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje między innymi wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia. Fakt istnienia określonego aktu lub czynności /bezczynności/organu administracji publicznej w chwili wniesienia nań skargi do sądu administracyjnego jest bowiem konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu lub czynności. Sąd stwierdził, iż zgodnie z § 3 i § 4 uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] - z dniem [...] stycznia 2006 r. utraciła moc obowiązującą zaskarżona przez J. B. uchwała z dnia [...] października 2005 r. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania za niedopuszczalną i na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 u.p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.