IV SA/Wa 2354/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla D. W. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. D. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia z dnia 19 października 2012 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z zaświadczeń Powiatowego Urzędu Pracy w P. z dnia [...] października 2012 r., których kserokopie skarżący dołączył do wniosku wynika, że D. W. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od 29 lutego 2012 r. zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna. W bieżącym roku otrzymał zasiłek w łącznej kwocie 3.350,80 zł. We wrześniu pobrał ostatnie świadczenie w kwocie 116,50 zł. Aktualnie pozostaje bez stałych źródeł utrzymania. Wnioskodawca nie dysponuje jakimikolwiek zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotowymi. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, ani majątkiem, który można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy wskazać, że środki wypłacone mu z Funduszu Pracy mogą wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie podstawowych kosztów utrzymania. W tej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.