IV SA/Wa 2357/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi D. W., Z. W., A. G. i A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2016 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Z. W. 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., wydaną na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 9 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 1774, z późn. zm. - dalej u.g.n.) ,po rozpatrzeniu odwołania A. i A. małż. G. oraz D. i Z. małż. W., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie: 1. ustalenia na rzecz odwołujących odszkodowania w kwocie 23 478 zł., za nieruchomość położoną w M., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działki: nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0089 ha, która stała się własnością Miasta M. na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] ([...]) zezwalającej M. na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej - ul. [...] w M. wraz ze zbiornikiem retencyjnym i siecią kanalizacji deszczowej; 2. przyznania ustalonego w pkt 1 odszkodowania na rzecz: a) A. P. i A. małż. G. ( udział ½ części) w wysokości 11 739 złotych; b) Z. i D. M. małż. W. ( udział ½ części) w wysokości 11 739 złotych; 3. zobowiązania Burmistrza Miasta M. do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że Starosta [...], po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta M., decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] zezwolił Miastu M. na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej - ul. [...] w M. wraz ze zbiornikiem retencyjnym i siecią kanalizacji deszczowej. Powyższą decyzją objęte zostały m.in. działki: nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0089 ha, stanowiące własność A. P. i A. małż. G. (w 1/2 części) oraz D. M. i Z. małż. W. (w 1/2 części), dla których Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Przedmiotowej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Następnie Starosta [...] - działając z urzędu - decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] ustalił odszkodowanie na rzecz: A. P. i A. małż. G. w wysokości 11 739 zł za udział w 1/2 części przejętej nieruchomości i Z. i D. M. małż. W. w wysokości 11 739 zł. za udział w 1/2 części przejętej nieruchomości, w oparciu o opinię rzeczoznawcy majątkowego E. W., z dnia [...] listopada 2014 r., zobowiązując do jego wypłaty Burmistrza Miasta M.. W odwołaniu A. i A. małż. G. oraz Z. i D. małż. W. nie zgodzili się z ustaloną kwotą odszkodowania w wysokości 23 478 zł., podnosząc, że operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę E. W. w dniu [...] listopada 2014 r. jest wadliwy i nie może być podstawą do ustalenia odszkodowania. Odwołujący zakwestionowali sposób potwierdzenia aktualności operatu. Wskazali, że na przestrzeni roku od sporządzenia operatu do jego aktualizacji operatu Miasto M. skupowało nieruchomości drogowe, których nie wzięto pod uwagę przy potwierdzaniu aktualności wyceny, a pojawienie się nowych sprzedaży zmieniło istotne warunki wyceny. Ponadto od daty sporządzenia operatu do dnia [...] października 2015 roku zmianie uległy przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, również te dotyczące wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, tak więc operat szacunkowy z dnia [...] listopada 2014 r w dniu [...] października 2015 r. stracił aktualność i nie możliwe było potwierdzenie jego aktualności. Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie odszkodowawcze w niżej opisanej sprawie. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. . o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 z późn. zm.) wysokość odszkodowania,o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania, przy czym wartość nieruchomości określa rzeczoznawca majątkowy (art. 130 ust. 2 u.g.n ). Wojewoda podkreślił, iż dla potrzeb ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość został sporządzony w dniu 12 listopada 2014 r. przez rzeczoznawcę majątkowego E. W. (uprawnienia nr [...]) operat szacunkowy, w którym biegła, wartość rynkową działek określiła na kwotę 23 478 zł., w tym wartość naniesień roślinnych określiła na kwotę 18 zł. Następnie biegła po przeanalizowaniu wszystkich istotnych warunków wpływających na wartość rynkową oszacowaną w operacie szacunkowym potwierdziła jego aktualność na dzień [...] października 2015 r. W ocenie organu odwoławczego określona w operacie szacunkowym wartość nieruchomości ustalona została w sposób wymagany przez prawo materialne, tj. przez powołany wyżej art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 20lir. (Dz. U. Nr 165, poz. 985), zmieniającego rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem, wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych określa się, przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji drogowej przez organ I instancji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 u.g.n. bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji. Rzeczoznawca majątkowy wykonując szacowanie wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości w pierwszej kolejności przeanalizowała przeznaczenie wycenianej nieruchomości określone w planie zagospodarowania przestrzennego miasta M. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta M. z dnia [...].07.2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia [...] września 2004 r., poz. [...]) obowiązującym na dzień ustalenia stanu, tj. [...] września 2014 r., w którym wyceniana nieruchomość położona była na terenie zabudowy jednorodzinnej i w części na terenie projektowanych dróg. Zdaniem biegłej teren, na którym planowana jest inwestycja nie podlega ochronie pod względem dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Nie przewiduje także negatywnego wpływu inwestycji na środowisko. Inwestycja nie znajduje się w strefie obszarów chronionych. Następnie dokonała analizy korzyści w świetle art. 134 ust. 3 i 4 u.g.n.. W świetle tych przepisów jednym z głównych czynników decydujących o wartości nieruchomości dla celów odszkodowania jest przeznaczenie nieruchomości wynikające z celu wywłaszczenia. W przepisach tych ustawodawca wprowadził do porządku prawnego tzw. zasadę korzyści, wychodząc z założenia, iż odszkodowanie nie może pomijać zwiększenia wartości nieruchomości spowodowanego przeznaczeniem na cel publiczny. W przypadku przedmiotowych działek wywłaszczenie w celu budowy budowli jaką jest droga, nie spowodowało zwiększenia jej wartości w stosunku do pierwotnego przeznaczenia. W wyniku przeprowadzonej analizy biegła stwierdziła, że Miasto M. nabyło kilka nieruchomości pod drogi gminne położone na terenach o zróżnicowanym stopniu zurbanizowania w cenach 100-143 zł/m2 z przeznaczeniem pod poszerzenie dróg istniejących lub budowę nowych dróg. W tabeli nr 2 (s. 11) operatu zestawiła transakcje kupna sprzedaży nieruchomości przeznaczonych pod drogi. Przedstawiony zbiór nieruchomości drogowych, z których tylko 4 zaistniały w okresie 2 lat, nie mógł posłużyć do wyceny z- uwagi na brak cech podobieństwa (nieporównywalne większe powierzchnie, inne przeznaczenie terenów sąsiadujących). W tej sytuacji rzeczoznawca zastosowała sposób wyceny określony w § 36 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, przez przyjęcie do szacowania wartości rynkowej, nieruchomości porównawcze o przeznaczeniu pod mieszkalnictwo jednorodzinne, z ograniczeniami inwestycyjnymi. Biegła poddała analizie rynek nieruchomości gruntowych przeznaczonych w planie pod budownictwo mieszkaniowe, mieszkaniowe z usługami, niezabudowanych, a także określiła okres badania cen, sprzed 2 lat poprzedzających wycenę. Przy określeniu wartości rynkowej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki: nr [...] o pow. 0,0371 ha i nr [...] o pow. 0,0089 ha, biegła zastosowała podejście porównawcze, metodę porównania parami, wykorzystując w procesie szacowania nieruchomości porównawcze o przeznaczeniu pod mieszkalnictwo jednorodzinne z ograniczeniami planistycznymi, terenowymi i lokalizacyjnymi. Spośród transakcji z tabeli nr 1 (s. 10 operatu) do oszacowania wartości rynkowej działki gruntu wybrała trzy nieruchomości porównawcze oznaczone liczbą porządkową nr 8, 9 i 13. Następnie określiła rodzaje i wagi cech cynkowych (tabela s. 15-16 operatu) oraz dokonała charakterystyki każdej z nieruchomości wybranej do porównań w aspekcie cech rynkowych. Analizę w metodzie porównywania parami przeprowadziła w parach, tj. między obiektem wycenianym o znanych cechach, lecz nieznanej cenie, a obiektami będącymi przedmiotem obrotu rynkowego, o znanych cenach transakcyjnych, znanych cechach i warunkach zawarcia transakcji. Po przeprowadzeniu stosownych wyliczeń uzyskała wartość 1 m2 prawa własności wycenianego gruntu w wysokości w wysokości 51 zł/m2. Mnożąc tę wartość (51 zł/m2) przez sumę powierzchni działek nr [...] i nr [...] (371 m2+89 m2) przejętych pod drogę rzeczoznawca określiła, że wartość gruntu tej nieruchomości wynosi 23 460 zł. Następnie dokonując stosownych wyliczeń określiła wartość odtworzeniową naniesień roślinnych w postaci 1 szt. dębu na kwotę 18 zł. Zatem całkowita wartość odszkodowania z tytułu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości pod część drogi gminnej - ulicy [...] w M. wynosi 23 478 zł. W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. biegła ustosunkowała się do zarzutów odwołujących zawartych w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. Wojewoda [...] podkreślił, że ocena operatu szacunkowego w zakresie wiadomości specjalnych - metody szacowania, która jest wyłączną domeną rzeczoznawcy majątkowego, nie może być przedmiotem jego oceny. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 156 ust. 3 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba, że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników o których mowa w art. 154 u.g.n. Po upływie tego okresu może być on wykorzystywany po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Stosownie do art. 156 ust. 4 "Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził". Rzeczoznawca majątkowy dokonujący potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego jest zobowiązany do ponownego zbadania stanu i przeznaczenia przedmiotu wyceny, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W odniesieniu do zarzutu odwołania dotyczącego nieuwzględnienia przez rzeczoznawcę majątkowego obowiązującej w dniu [...] października 2015 r., tj. w dniu potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego - podstawy prawnej tekstu jednolitego ustawy o gospodarce nieruchomościami organ stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie stanowi o jego wadliwości. Przepisy tej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. opublikowane w Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 w odniesieniu do Dz. U. z 2014 r., poz. 518, z późn. zm. - w zakresie dotyczącym ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, nie uległy zmianie. W związku z powyższym nie miało to wpływu na sposób wyceny przedmiotowej nieruchomości. W przedmiotowym postępowaniu odwołującym zagwarantowano prawo do oceny zgromadzonych dowodów, co potwierdzają zawiadomienia z dnia [...].10.2014 r. i z dnia [...].12.2015 r. dające możliwość czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów w szczególności z zapoznaniem się z operatem szacunkowym sporządzonym dla przedmiotowej nieruchomości i ustaleniami w nim zawartymi. Przekonanie strony, że wskazana w operacie szacunkowym wartość nieruchomość jest zbyt niska, nie świadczy o wadliwości operatu szacunkowego, który podlegał właściwej ocenie przez organ administracji prowadzący postępowanie jako jeden z dowodów w sprawie - co w niniejszej sprawie miało miejsce. W ocenie organu odwoławczego postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został prawidłowo zinterpretowany. Wobec czego nie stwierdzono naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W skardze D. M. W., Z. W., A. G. i A. P.G., uzupełnionej pismem procesorowym z dnia [...] listopada 2016 r. Z. W. i D. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postepowania według norm przepisanych. Skarżący podnieśli zarzut naruszenia: - art. 134 ust. 3 i 4 u.g.n. poprzez pominiecie wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego zajęciem nieruchomości pod drogę, przeprowadzenie wyceny dla aktualnego sposobu użytkowania, a nie alternatywnego; - art. 153 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 16 u.g.n. oraz § 56 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego poprzez przyjęcie operatu szacunkowego z dnia 12 listopada 2011r. zawierającego niepełną, niekompletną i zawężoną do części obszaru rynku lokalnego analizę rynku nieruchomości drogowych; - § 36 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. poprzez pominiecie przepisu prawa; art. 134 ust. 1 u.g.n. poprzez pominięcie w wycenie określenia wartości rynkowej wywłaszczonej nieruchomości w oparciu o transakcje nieruchomościami drogowymi. W piśmie procesowym skarżący wskazali na niezgodne z § 58 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. potwierdzenie przez rzeczoznawcę majątkowego aktualności operatu szacunkowego. Zarzucili naruszenie art. 32 ust.1 i 2 Konstytucji, stanowiącego, że wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej: p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 156 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zw. z § 58 ust. 1 i 57 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. Zgodnie z tymi przepisami operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. W § 58 ust. 1 rozporządzenia wskazano, że potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego, który sporządził operat, następuje poprzez dołączenie do operatu szacunkowego klauzuli, w której rzeczoznawca oświadcza o aktualności operatu. Rzeczoznawca majątkowy podpisuje klauzulę w sposób, o którym mowa w § 57 ust. 1, a więc podpisuje ją, zamieszczając datę i pieczęć rzeczoznawcy majątkowego. Z wykładni powyższych przepisów wynika, że jeżeli operat nie zostanie wykorzystany przez 12 miesięcy to traci on ważność, chyba że rzeczoznawca dokona jego aktualizacji. Z kolei treść ust. 2 § 58 rozporządzenia wskazuje, że w przypadku dalszego potwierdzenia aktualności operatu szacunkowego stosuje się ust. 1. Oznacza to, że aktualizacja operatu może być dokonana kilka razy. Zauważyć przy tym należy, iż przepisy art. 156 ust. 4 u.g.n. i § 58 ust. 1 rozporządzenia nie definiują pojęcia "klauzula", ale analiza powyższych przepisów pozwala stwierdzić, że jest to osobny od operatu (jego uzupełnień i aktualizacji) dokument stanowiący potwierdzenie aktualności operatu, którego dokonuje rzeczoznawca majątkowy poprzez dołączenie do operatu klauzuli zawierającej oświadczenie o jego aktualności. Wedle § 57 ust. 1 rozporządzenia klauzula powinna być opatrzona datą oraz pieczęcią i podpisem rzeczoznawcy majątkowego. Innymi słowy, niezbędnym elementem klauzuli jest oświadczenie rzeczoznawcy co do aktualności operatu, sporządzone w formie przewidzianej w § 57 ust. 1 rozporządzenia, w przeciwnym potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę w sposób niezgodny z zasadami określonymi w powołanym przepisie skutkuje utratą ważności sporządzonego operatu po upływie roku od daty jego sporządzenia. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż uszło uwadze organom obu instancji, że dokonane przez rzeczoznawcę majątkowego E. W. potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego sporządzonego przez nią w dniu [...] listopada 2014 r. było wadliwe, gdyż nie spełnia żadnych warunków jakim powinno ono odpowiadać. Stwierdzić należy, iź z oświadczenia z dnia [...] października 1025 r. biegłej znajdującego się na stronie 2 operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2014 r. o treści " Po przeanalizowaniu wszystkich istotnych warunków wpływających na wartość rynkową w niniejszym operacie, potwierdzam jej aktualność" wynika, że potwierdziła ona wartość szacunkową nieruchomości. Tymczasem prawidłowo rzeczą rzeczoznawcy majątkowego wedle treści § 58 ust. 1 rozporządzenia jest potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego w formie klauzuli sporządzonej odrębnie, którą dołącza się do operatu, którego ona dotyczy. Inaczej ujmując, ze złożonego przez rzeczoznawcę majątkowego oświadczenia w sposób jednoznaczny ma wynikać, że sporządzony przez niego operat szacunkowy pomimo upływu terminu wskazanego w art. 156 § 3 u.g.n. zachowuje nadal swoją aktualność. Zauważyć należy, że chodzi o potwierdzenie aktualności sporządzonego już operatu, a nie wartości rynkowej oszacowanej w tym operacie, tak jak w niniejszej sprawie uczyniła rzeczoznawca majątkowy E. W.. Z powyższych względów zachodziła konieczność uchylenia decyzji organów obu instancji. Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości (art. 130 ust. 2 u.g.n.) to brak sporządzonej zgodnie z prawem klauzuli potwierdzającej aktualność operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego go sporządzającego, oznacza, że organy obu instancji w niniejszej sprawie orzekały w oparciu o operat szacunkowy, który utracił swoją ważność, a to stanowiło przeszkodę w ustaleniu odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W tych warunkach nie było podstawy do wydania decyzji merytorycznych w tym przedmiocie. W tych warunkach brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, w tym też odnoszenia się do pozostałych zarzutów skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji zleci wykonanie nowego operatu szacunkowego, a następnie dokona oceny prawidłowości jego sporządzenia w aspekcie obowiązujących w tej materii przepisów prawa. Zadba aby uzasadnienie decyzji było zgodne z art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postanowiono – w punkcie 2 - na podstawie art. 200 p.p.s.a.