IV SA/Wa 2365/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenie "[...]" im. [...] w R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 27 lipca 2016 r. Stowarzyszenie "[...]" im. [...] w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t., zwaną dalej Ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona w uchybieniem terminu podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa). Z akt sprawy wynika, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2016 r., doręczono skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 4 lipca 2016 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu. Wobec tego ustawowy termin na zaskarżenie tego postanowienia upłynął w dniu 3 sierpnia 2016 r. Skarżący tymczasem wniósł skargę w dniu 8 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem wskazanego terminu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.