IV SA/Wa 2366/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. E. S. (dalej: "inwestor") w dniu [...] stycznia 2019 r. złożyła wniosek do Wójta Gminy [...] o ustalenie warunków zabudowy, uzupełniony pismem z [...] stycznia 2019 r., dla inwestycji polegającej na budowie dwóch jednorodzinnych budynków mieszkalnych z niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie bliźniaczej na działce nr ewid. [...] położonej w obrębie geodezyjnym [...] przy ulicy [...] i przy ulicy [...] w gminie [...] i podziału działki. Zarząd Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla powyższej inwestycji. W wyniku zażalenia złożonego przez inwestora, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "Kolegium") postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] (dalej: "zaskarżone postanowienie") uchyliło postanowienie Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] maja 2019 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] sierpnia 2019 r. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. C. (dalej: "skarżąca"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 z późn. zm., dalej: "u.p.z.p."), w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106 poz. 675 z późn. zm.), która (z pewnym wyjątkiem) weszła w życie z dniem 17 lipca 2010 r., w sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydaje się po uzyskaniu odpowiednich uzgodnień, dokonywanych w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie od decyzji uzgodnieniowej przysługuje wyłącznie inwestorowi. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera legalnej definicji pojęcia "inwestor". Zgodnie z art. 52 ust. 1 tej ustawy ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora. Przepis ten, na podstawie art. 64 ust. 1 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Wobec powyższego przyjąć należy, że inwestorem jest wnioskodawca występujący o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zasadnicza zmiana treści art. 53 ust. 5 omawianej ustawy polegała na ograniczeniu kręgu podmiotów legitymowanych do wniesienia zażalenia na postanowienie o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy. Do momentu wejścia w życie ustawy z dnia 7 maja 2010 r., uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonywano w trybie art. 106 k.p.a., przez co każda strona postępowania administracyjnego była uprawniona do złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. Od dnia 17 lipca 2010 r. wprowadzono natomiast regulację szczególną względem przepisu art. 106 § 5 k.p.a. Zgodnie z nowym brzmieniem przepisu art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zażalenie na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (względnie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy) przysługuje wyłącznie inwestorowi. Przepisy u.p.z.p. nie regulują wprost kwestii legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym na podstawie art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Jednak skoro legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie organu uzgodnieniowego przyznano wyłącznie inwestorowi, to również wyłącznie inwestor ma legitymację do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 6 marca 2013 r., II OSK 2133/11, z dnia 2 października 2012 r., II OSK 2300/12, z dnia 12 kwietnia 2012 r., II OSK 743/12, z dnia 7 lipca 2017 r., II OSK 1497/17, z dnia 11 maja 2018 r., II OSK 1057/18 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Należało zatem przyjąć, że ustawodawca na etapie rozstrzygania kwestii incydentalnych w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy legitymację skargową przyznał wyłącznie inwestorowi. Tymczasem krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W konsekwencji opisanych regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić we wstępnym etapie rozpoznawania skargi, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykluczały możliwość rozpoznania zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego złożonego przez podmiot inny niż inwestor, tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie z wnioskiem takim wystąpiła E. S.. A. C. nie jest w tej sprawie inwestorem. Skoro podmiot ten nie może wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia w myśl art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to należało uznać, że nie przysługuje mu również prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wydane w tym postępowaniu. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki czyniące skargę niedopuszczalną i obligujące Sąd do jej odrzucenia z uwagi na brak legitymacji do zaskarżenia przez A. C. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...]. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.