IV SA/Wa 2369/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] została doręczona [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. w dniu 25 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). W dniu 24 października 2014 r. [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] września 2014 r., skarga wpłynęła do Sądu w dniu 27 października 2014 r. i w dniu 12 listopada 2014 r. została przekazana do Kolegium. W dniu 31 października 2014 r. skarżąca wniosła skargę do Sądu za pośrednictwem Kolegium, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podniesiono, że prezes spółki E. S., która nadawała skargę, omyłkowo zaadresowała ją do Sądu, ponieważ jednocześnie wypełniała blankiet przelewu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Do pomyłki doszło ze względu na zły stan zdrowia i nadciśnienie, spowodowane również problemami osobistymi prezesa spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarga została złożona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 31 października 2014 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 27 października 2014 r. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony przez skarżącą spółkę z zachowaniem ustawowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia, a także wraz z wnioskiem złożono skargę. Z tego względu należy przejść do oceny kwestii braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W rozpatrywanej sprawie w imieniu strony skarżącej czynności dokonywała prezes spółki, która stwierdziła, ze omyłkowo zaadresowała kopertę na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy zauważyć, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu. Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu. Charakter popełnionej omyłki – wpisanie niewłaściwego adresu – nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. W zaskarżonej decyzji strona skarżąca została prawidłowo pouczona, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Dodatkowo to od osoby należycie dbającej o swoje interesy należy oczekiwać, że dokonując nawet technicznej czynności jaką jest zaadresowanie koperty, wykaże się dostateczną starannością, która zapewni skuteczność tej czynności (por. postanowienie NSA Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2014 r. II FZ 1046/14). Skarżąca tymczasem nie wykazała, by dołożyła wszelkich starań w celu przezwyciężenia zaistniałej przeszkody uchybienia terminu. Zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.