IV SA/Wa 2371/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędziowie sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2017 r. sprawy ze skargi P.I na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...].07.2016 r. nr [...], w na podstawie, art. 58 § 1-2 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 ze zm.) dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku P. I. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] orzekającej, o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu na [...] oraz o zakazie jego ponownego wjazdu na terytorium [...] i innych państw z obszaru [...] przez okres 5 lat, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stan sprawy przedstawiał się w sposób następujący: Wyżej wymieniona decyzja Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] zastała wydana [..] października 2015 roku. Decyzja została doręczona stronie tego samego dnia. 25 maja 2016 roku w placówce pocztowej w Warszawie została nadana przesyłka zawierająca odwołanie strony od tej decyzji, wniesiona przez pełnomocnika cudzoziemca adw. T. K. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jak wskazano we wniosku przyczyną uniemożliwiającą wniesienie w terminie odwołania była choroba żony cudzoziemca. Żona przebywała w tym czasie w szpitalu z powodu zagrożenia w donoszeniu ciąży. Do wniosku zostało dołączone zaświadczenie lekarskie potwierdzające, iż w okresie od 28 października 2015 r. do 9 listopada w 2015 roku O. I. przebywała na leczeniu w stacjonarnym w szpitalu z zagrożeniem poronieniem. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z powołaniem się na z art. 129 § 2, art. 57 § 5 k.p.a. stwierdził, że: – decyzja zawierała pouczenie w języku polskim i [...] o przysługujących cudzoziemcowi w środkach odwoławczych; – decyzja została mu doręczona 16 października 2015 roku; – termin do wniesienia odwołania upłynął 30 października 2015 roku; – odwołanie zostało nadane w 25 maja 2016 r. tj. ponad 6 miesięcy od upływu ustawowego terminu do jego wniesienia. Zgodnie z artykułem w 58 § 1 i 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy ten termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni w od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy wnieść odwołanie. W ocenie organu, cudzoziemiec nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło bez jego winy. Przedstawiona przez cudzoziemca argumentacja nie udowodniła, że nie był on w stanie wnieść odwołania w terminie. Do takich niezależnych od strony przyczyn nie można zaliczyć pobytu żony w szpitalu. Zresztą pobyt ten zakończył się w listopadzie 2015 r., a nie w maju 2016 r. Gdyby nawet uznać za przeszkodę pobyt żony w szpitalu, to ustała ona 9 listopada 2015 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 25 maja 2016 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu do dokonania tej czynności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł pełnomocnik cudzoziemca adwokat T. K.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy tj.: – art. 58 § 1 i 2 K.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy strona złożyła wniosek po terminie nie z własnej winy co zostało uprawdopodobnione, a także strona dopełniła czynności, dla której określony był termin, w konsekwencji organ powinien w badanej sprawie przywrócić uchybiony termin; – art. 58 § 1 k.p.a. poprzez stawianie stronie wymogów w nieprzewidzianych ustawowo, tj. poprzez uzależnienie przywrócenia terminu od "udowodnienia" okoliczności wskazujących na brak winy z uchybieniem terminu, podczas gdy w ustawie przewidziano jedynie "uprawdopodobnienie" okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu; – art. 8 i 107 § 3 K.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, a w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego pobyt żony cudzoziemca w szpitalu nie jest okolicznością uprawdopodobniającą uchybienie terminu bez swojej winy; – art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie ustaleń niemających oparcia w zgromadzonym w materiale dowodowym, a polegających na ustaleniu, że cudzoziemiec ponosi winę za niezłożenie w terminie odwołania, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że skarżący nie miało możliwości wniesienia odwołania w terminie z uwagi na pobyt za granicą oraz zły stan zdrowia małżonki skarżącego, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału w sprawie powinna prowadzić do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponownie podniesiono, że pobyt żony w szpitalu i pobyt skarżącego za granicą utrudniał mu udział w postępowaniu administracyjnym. Nie miał on obowiązku "udowodnienia" braku winy w niedochowaniu terminu, a jedynie "uprawdopodobnienie" - co wynika z art. 58 § 1 K.p.a. Organ dokonał, zdaniem skarżącego, ustaleń nie znajdujących oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym poprzez wadliwe przyjęcie, że ponosi winę za niedochowanie terminu, podczas gdy nie miał on możliwości wniesienia odwołania w terminie z przyczyn od niego niezależnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z wnioskiem skarżącego i w zgodzie z artykułem 119 pkt 3 w związku z art. 120 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a" Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 nr 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Istota sądowej kontroli sprowadza się do ustalenia, czy organ w postaci Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zastosował prawidłowe przepisy prawa do niewadliwie ustalonego stanu faktycznego. Przeprowadzona przez Sąd kontrolę prowadzi do wniosku, że organ wy sposób niewadliwy dokonał ustaleń faktycznych, dokonując subsumpcji pod właściwą normą prawa. Uchybienie wskazane przez skarżącego dotyczące przyjęcia, że dla skuteczności wniosku o przywrócenie terminu wymagane jest udowodnienie a nie uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia, w świetle artykułu 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. Jak trafnie wskazał organ termin do wniesienia odwołania upływał 30 października 2015 r. Pobyt żony w szpitalu trwał do 9 listopada 2015 roku. W związku z tym wnosząc w dniu 25 maja 2016 r. odwołanie z wnioskiem o przywrócenie terminu, skarżący uchybił 7 dniowemu terminowi do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu - art. 58 § 2 k.p.a.. - co stanowi samoistną podstawę do odmowy przywrócenia terminu. Po drugie, ma rację organ wskazując, że pobyt żony w szpitalu i pobyt cudzoziemca za granicą w żadnym razie nie stanowił wypełnienia przesłanki do "uchybienia terminu bez winy" - o czym stanowi art. 58 § 1 K.p.a.. Pod pojęciem tym należy bowiem rozumieć sytuację, w której strona z przyczyn absolutnie niezależnych od siebie, nie do przezwyciężenia, nagłych, nie mogła dochować ustawowego terminu do wniesienia pisma (środka odwoławczego). W ocenie Sądu ani pobyt żony w szpitalu ani pobyt skarżącego za granicą taką przyczyną nie jest. Nie uniemożliwia bowiem samodzielnego działania skarżącego. Skarżący ani nie musiał opiekować się bezwzględnie żoną w szpitalu, ani nie było przeszkód, aby poprosił inną osobę o nadanie pisma. Żona miała bowiem zapewnioną opiekę w placówce medycznej. W związku z tym Sąd nie stwierdził, aby organ dopuścił się naruszenia przepisów wskazanych skardze w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ dokonał ustaleń faktycznych w sposób prawidłowy i wysnuł z nich niewadliwy wniosek co do braku podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku.