IV SA/Wa 2374/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Gminy [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odrzucić sprzeciw od decyzji; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz sprzeciwiającej się Gminy [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] orzekł, na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie za działkę nr [...] o pow. 2063 m2 z obrębu [...] gm. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W decyzji Wojewoda pouczył, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja Wojewody została doręczona Gminie [...] w dniu 9 lipca 2018 r. Zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem, na decyzję tę została wniesiona przez Gminę [...] skarga w dniu 8 sierpnia 2018 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która w istocie stanowi sprzeciw od decyzji i tak też Przewodnicząca Wydziału przedmiotową skargę potraktowała jako sprzeciw od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W dziale III po rozdziale 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został dodany rozdział 3a w brzmieniu "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e. Zgodnie z art. 64a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 tej ustawy, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 powołanej ustawy, sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Wyznaczony czternastodniowy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi zakończonych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu znowelizowanym. W niniejszej sprawie od decyzji odwoławczej z dnia 29 czerwca 2018 r., niewątpliwie wydanej w nowym stanie prawnym w trybie art. 138 § 2 kpa, będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w dziale III rozdziale 3a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo zatytułowane "skarga" należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać wniesiony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej dnia 23 lipca 2018 r., bowiem doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 9 lipca 2018 r. Jednakże sprzeciw został wniesiony dopiero w dniu 8 sierpnia 2018 r., a więc jest spóźniony. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionego z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 w związku z art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie sprzeciwu, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie, działając na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd poucza sprzeciwiającego się, że w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia służy mu prawo złożenia wniosku bezpośrednio do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji, bowiem w świetle art. 112 kpa błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, winna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem prawnym jest niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.